Şehir güvercinboynu tüller gibi yine
Çeşit çeşit renk renk tüller
Kırmızısı sarısı, yeşili
Her tebessümüme sarı yanıyor,
Her mutluluk fikrine kırmızı
İtaatkâr güzellikler sergiliyor şehir yine.
Dışarıda kar,kış, kıyamet.
Herkes sokakta olurdu sokaklar beyaz.
Gülücük ve mutlu çığlıklar arasında,
Eski,gıcırdayan bir masada elde kalem,
Sığınırdım demli bir çayın sıcağına.
Önü türkçe,arkası tarih olan defterimi,
Gidenlere bir kapı aralanıyor ufuktan,
Ölüyor hüzünlü bulutlar günlerce.
Bir sen gidiyorsun o kapıdan,
Sensizlik doluyor dünyaya binlerce.
Bir tarafta seni kaybedişimin yası,
Bakmıyorum sokaklara artık,
Çıkıp da geleceksin diye,
İstemiyorum sensizlikten,
Daha öte bir hediye.
Sevgisiz onca mevsim,
Soğuk sabahlar,
Tek kişilik kaldırımlarda,
Adımlarım yalnızlığa.
Kapı gıcırtısı değil,
Gözlerini yummuş bir gökyüzü,
Veda ederken ettiği sözleri düşünüp,
Karalar bağlamayacağım.
Aksine bıraktığı kelimelerden,
Mutlu şiirler çıkaracağım ve,
Gökyüzüne okuyacağım.
Nice renkler ile açan çiçekler gibiydim
Eflatun düşlerimde mor hayallerle,
Umut sarısı bir yalnızlık buldum ya,
Ellerinin beyazlığına sarılıp, öylesine pembe
Rüyalara daldım ya.
Ne gökkuşakları parlayıp söndü,
Ne banka soydum.
Ne adam vurdum.
Boşluğunda savruldum.
Yokluğunda durdum.
Suçum sensizlik mi benim?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!