Elbet üzülüyorum bir yerlerde
Ama ben de bilmiyorum artık
Nereye akıyor gözyaşlarım
İnişlerim çıkışlarım
Bir akrep bir yelkovan gibi yaşıyorum hayatı
Bazen geç kalıyorum birine yada bir yerlere
Bu kadar hızlı dönen Dünyada
Tutunmasaydı aklım sana
Kalabilir miydim sanıyorsun,
Ayakta...
Işıklı caddelerde,
Yağmurlarda sesin varsa,
Toprağa türkü gibi düşüyorsa adın,
Her damlaya seni çizdiysem,
Açmışsam kollarımı semaya,
Sırılsıklam olmuşsam da,
Kuru kalan her zerreme,
Yine kalbi kırılmış Dünya'nın,
Fay hatlarından.
Sabahlara kadar ağlamış,
Biz de çiy demişiz,
Çimenler üzerindeki gözyaşlarına...
Kim mutlu olmak istiyorsa,
Olsun.
Kuş misali yarinin kirpiğine,
Konsun.
Gayri tuzakları,
Bırakın bana.
Giderken,
Bana öyle baktı ki,
Kirpiklerimin ucunda açıldı yara,
Gündüzüm kayboldu.
Şimdi baktığım her yer kanar gibi.
Sanki tutuyorum kanayan ellerini.
Sana neler bıraktım
Gördün mü ?
Gittiğin yollara umutlarımı,
Avuçlarına gözlerimi...
Açsan şimdi ellerini,
Her şeyde sen.
Her sabah kızıllar içinde,
Ufukları aşan yüreğimi,
Görmüyorsun.
Bir ümittir peşinde,
Derbeder koşan yüreğimi,
Görmüyorsun.
Herkesin gündüz dediği başkaymış.
Kimi dokunurmuş bir lambaya,
Kimi huzur ararmış aydınlık diye,
Kimi biraz güneş.
Benim gündüzüm gülüşünle başlıyor oysa,
Aydınlanıyor kahvaltı sofram tebessümlerinle,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!