Çekip gidenlerle gitti benliğim
Bilmiyorum ki bu kalan ben miyim.
Bazen kırdım çoğu zaman kırıldım
Yaprak da oldum öylece süzülen.
Sevilen miyim seven miyim?
Gözlerimi kapayınca
Görüyorsam gözlerini
Kirpiklerinden Saçtığın,
Karanlığını düşün.
Derin bir rüyadan uyandım ki,
Sen yoksun.
Herşeyinle,
Usulca yağan kar tanelerini,
Gri gökyüzünü,
Kasvetini bile.
Hani veriyorsun ya bazen,
Yeşermeden ümitlerimizi sele.
Geceyi gölgen sanıp da
Derin uykulara dalan ben.
Rüzgârları nefesin bilip,
Hayalin ile savruluyorken,
Nasıl da özlem doluyum ellerine,
Ellerimde kızarmış gelincikler ile
Hayallerimi uçursada deli rüzgar
Yanaklarına usulca değen,
Yeli seviyorum.
Üzülmek bile yakışır sana ey yar.
Gamzelerinden öylece süzülen
Her şeyi aldın ve gittin,,
Gülücüklerimiz bile sende kaldı..!
Ellerimiz tutunmuşken birbirine,
Bırakıp gidecek ne vardı?
Uyanıyorum her sabah özlemlerle,
Öyle okyanuslar geçti ki bu yaralı ruhum
Attı kendini gözlerinin kumlu sahillerine
Bıraksalar kirpiklerinde sallanarak uyurum
Her sabah saçlarını çizmez miyim tan yerine
Kader bir gece çalıp da gönül kapısını
Umut diye hüznü nasıl da verdi ellerime
Hayat getirmiyor gideni
Sonu kim bilir ki nerede
Bu sonsuz yokuşun
Sen beni yaşa,bende seni
Adı aşk olsun gönüllerde
Bu değiş tokuşun.
Bahtımın karası ölmedi gitti,
Kahpe siyah, beyazı bir terk etse
Kör talih yüzümüze gülmedi gitti,
Bahar gelecek biliyor ki bir tebessüm etse,
Hani yıllardır bakıp da
Esaret ayakta pranga demek,
Müebbet esir gibiyim sende.
Sevginle koşarken ovalarda,
Ne acıymış sensizlikte emeklemek!
Unutmak için bir nebze seni,
Yaşıyorum her an zoraki acıları,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!