Caner Gümüş Şiirleri - Şair Caner Gümüş

Gidenlere bir kapı aralanıyor ufuktan,
Ölüyor hüzünlü bulutlar günlerce.
Bir sen gidiyorsun o kapıdan,
Sensizlik doluyor dünyaya binlerce.

Bir tarafta seni kaybedişimin yası,

Bakmıyorum sokaklara artık,
Çıkıp da geleceksin diye,
İstemiyorum sensizlikten,
Daha öte bir hediye.

Sevgisiz onca mevsim,
Soğuk sabahlar,
Tek kişilik kaldırımlarda,
Adımlarım yalnızlığa.
Kapı gıcırtısı değil,
Gözlerini yummuş bir gökyüzü,

Sevseydin beni,
Toprak kokardım,
Yağmur sonrası,
Yollar gibi,,

Beni sevseydin,

Sevgisiz onca mevsim,
Soğuk sabahlar,
Tek kişilik kaldırımlarda,
Yalnızlığa doğru adımlarım.
Kapı gıcırtısı değil,
Gözlerini yummuş bir gökyüzü,

Ne banka soydum.
Ne adam vurdum.
Boşluğunda savruldum.
Yokluğunda durdum.
Suçum sensizlik mi benim?

Öyle derin derin bakıyordu ki yar,
Uçurumun kenarında yürümüş,
Gezmişim diyar diyar.
Ruhum iki odalı,
Karanlık bir kuyuya düşmüş,
Etrafı taş duvar.

Gözyaşlarım kuruduğundan beri,
Baktığım her yer sensizlik.
En yeşil ormanlarda,
En sulak ovalarda bile,
Kızgın kumlar görüyorum.
Havada asılı duruyor kuşlar.

Ben de her sabah yalnızlığıma
Kahvaltı hazırlıyorum.
Çok seviyorum yalnızlığımı.
Çayı şekersiz içer masrafsızdır.
Gerekmedikçe konuşmaz,
Hala gerekmedi mesela.

Kahvaltıya başlayacaktım ki,
Kapı çaldı gittim açtım.
"merhaba ben yalnızlık" dedi.
Ben de tam ağızımı açacaktım ki,
Benim ki girdi araya;
"merhaba ben de yalnızlık" dedi.