Yokluğuna alışmaya çalışıyorum.
Bazen çekiliyorum bir köşeye,
Bakıyorum ki hayalin sarılmış geliyor gözyaşlarıma.
Durup izliyorum süzülüşünü yanaklarımdan.
Ne zaman üzülsem ve dolsa gözlerim,
Yine yetişiyorsun hayalinle bile.
Herkesin gündüz dediği başkaymış.
Kimi dokunurmuş bir lambaya,
Kimi huzur ararmış aydınlık diye,
Kimi biraz güneş.
Benim gündüzüm gülüşünle başlıyor oysa,
Aydınlanıyor kahvaltı sofram tebessümlerinle,
Ben neden hala seviyorum seni ?
Bir çiçek solan yapraklarını neden arar ?
Yalnızlığımı arıyorum hayalinde,
Hadi gel , bul beni.
Sen yine toplamışsın bütün karanlıkları gözlerinde,
Sarısı çoktur güzün.
Yerlerdeki yığını
Özlüyorum öylece
Sadece ben özlüyorum
Eser yok yapraklardan...
Yürekte bir hüzün
Kim mutlu olmak istiyorsa,
Olsun.
Kuş misali yarinin kirpiğine,
Konsun.
Gayri tuzakları,
Bırakın bana.
Giderken,
Bana öyle baktı ki,
Kirpiklerimin ucunda açıldı yara,
Gündüzüm kayboldu.
Şimdi baktığım her yer kanar gibi.
Sanki tutuyorum kanayan ellerini.
Gitmek nedir bilir misin,
Bilemezsin sanırım.
Toplayıp hatıraları,ellerini,gözlerini
Gamzelerini alıp da gitmek…
Sen bilemeyebilirsin ama ben bilirim,
Gitmek bitirmektir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!