Can Çalışkan Şiirleri - Şair Can Çalışkan

Sen benim uzadıkça uzayan türküm,
Sesini duymadıkça doğmayan günüm,
Yazmakla bitiremediğim şiirim,
Yanımdayken bile gül cemaline hasret gittiğim,
Kanasa da acısına boyun eğdiğim yaram...
Ah benim kabul olması imkansız duam;

"gel" dedi
"şehrime gel"
kocamışlığıma,köhneliğime
var bir can da sen ekle
üzülme
ne varsa geçmişe dair

Bakma böyle bin bir umutla kapılarda beklediğime..
Eskidi bu yağmurlar tepeme düşmekten,
Eskidi küllüklerim SEN söndürmekten,
Eskidim BEN;
Sakın ola GELME.! ! !

"çok fazla eksilmezsin" dedi giderken adam
"azalmaz asla fütursuzca attığın kahkahan"
belki sürekli oturduğum koltuk hisseder yokluğumu
belki günlük gazeteme el değmez
fincanım yetim kalır rafta
terliklerimse eskimez

Güz dönümünde kesişti yollarımız
Senin suçun yoktu
Bir günümüz bahar
Bir günümüz ayaz,buzdu
Beni ayrılıklar tutuyordu
Seni bağlanmalar

Havalar soğudu,kat kat giyin de üşümeyesin.
Bana aldırma, ben ilkbaharda bile titrerim.
Hem gidişin bile öldürmedi ki,
Minik bir grip mikrobuna yenileyim...

Nedir bu yerli yersiz aklıma gelip,

sonra alıp başını gitmeyi öğreniyorsun
emeklemekten dizleri aşınmış bir çocuğun canına tak etmesi
ve ilk adımını atmaya o an karar vermesi gibi
bununla bitmiyor ama
baktığını görmeyi öğrenmen gerekiyor
renklerin cümbüşünü

sevgisizliğe yelken açalı çok olmuş,
sorsan ben bile farkında değilim.
aşk kokan her gönülden adabıyla uzaklaşan,
yalnızlığa kilitli bir yüreğin can evindeyim.
şefkat dolu her göz eriminden uzağa kaçan,
uzanan hiç bir eli tutma hevesi kalmayan,

Yarınların yeni güzelliklere gebe deme bana
Hazır değilim ki ben,bizsiz bir hayata.
Ne yalnızlık karşısında dimdik durmaya,
Ne mutluluk maskesi takıp etrafta dolanmaya....
Seni soranlara yalan söylemeye hazır değilim,
Ben seni üç günlük mü sevdim ki "peki" deyip gideyim.

Ben seni tütünsüz geçen gecelere inat
Sarının ayrılığa yorulduğu
Ayrılığın ölüme eş değer tutulduğu
Kavuşma olasılığımızın dahi olmadığı zamanlarda da sevmiştim.
Hiç ayrılmayacak gibi
Hiç yaralanmayacak gibi