Derin sayfalara sığmadı ahım
Yaşlı gözlerinle doldu sabahım
Uzan ey ellerim dinsin günahım
Uyan o gözlerin olmasın ziyan
Bir nida eyle ki fezayı aşsın
Yar Üsküdar'da
Şimdi ben;
Rüzgara akseden yamaç bir yerdeyim.
Yüreğim sel olur çağlayanlara.
Kırık dökük meçhullerdeyim.
Sen ki uzun uzadıya sürüp giden
Şu hayat Yolunda bir yolcusun.
Kayıtlarda bulunmasa da adın
Bulunmaz bir eserin başyapıtı olmasanda
Yaşayıp gidiyorsun.
Dün akşam ona rasladım.
Yüzünde ki çizgilerin ardında
Yine bir ömür anlatan yeşil gözleri vardı.
Değişen sade aklarmıydı rakseden saçlarında.
Yoksa zamanla istenmeyen duygularımı Yeşermişti gönlünde kimbilir.
Komşudaki rastladığım o kızın
Uğruna nice kaldırımlar eskidi
Bu lacivert yastığım bana senden yadiğar
İçimde koparılmamış bir gül kadar sade olan sen
Lakin içimde teşhir edilmemiş nice tomurcuk güller var.
Ben sana da bir şeyler bıraktım ardımsıra
Mısralara döktüğün hasretini koy başucuna.
Gözyaşlarında boğulan düşlerimi kıyısına bırak.
Sözlerin yetmediği yerde sen varsın.
Söndüremiyorsan içinde alevleri.
Onlar kadar yalansın.
(12.10.2011)
Gecenin kızıl rengine boyanmış düşlerimi
Sokak lambalarına sildirdim.
Bad-ı sabahında dalgalanan saçlarımı
Hiç bitmeyen hasretine yoldurdum.
Gözlerimle saldırdım sabahına.
Sözlerimle ne manşetler kaldırdım.
Bir siren sesi kulaklarda çınlayan.
Kahreder gönülleri bu çırpınma bu feryat.
İşte yine yalnızım divanım da.
Hekimlerse çare olmaz dermanım da.
Gönlüme acımışsam neyleyim aşktı namım.
Sinemse kan içinde durmaz ki
Gün olup saçlarıma yağsa da yağmur
Sensizken mağrur olsa da yüreğim
Çığlık olup yüreğime değse de rüzgar
Olsun;
Yokluğunun adı yalnızlık olsun.
Yine bir sahil kenarındayım
Deniz yine mavi
Ve ben yine sarhoşum
Kollarından salıyorum baharı
İlk aşkım ilk onurum
Yaşarken anımsıyorum o gözlerini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!