Düşlerim Yangın Yerinde
Resimde ki kırmızı gül.
Alevlere bir tek tanık.
Sen yoksun yar.
Bir resmin var
Uzaklara saldım yarim kollarım.
Bülbül hasretiyle soldu güllerim.
Dostun kelamına değdi dillerim.
Şu gönlüme garbi yağar bir zaman.
Kollar düşer parmak işlemez elde.
Aşkına mihman olup,seyrine baktım gönül.
Nehirler misali coşup,ummana aktım gönül.
Canansız bir can olmaz bu cana canan gerek.
Canana kulluk edip ne canlar yaktım gönül.
Sır oldum bir bedende,sararıp soldum gönül.
Karanlık;
Ölüm de varoluş da bir anlık.
Kızıl kıyametler kopsa peşimde.
Ayrılık adını yazdım dağlara.
Bir anlık,
Güneşim sırılsıklam,ayım gül yüze dönmüş.
Mızrabım el tutmuyor,kırık bir tel kapıda.
O rüzgarın ardından nice yangınlar sönmüş.
Deli gönül sır tutmaz umarsız bir yapıda.
Ahir zaman döner çarkı.
Cahilin alimden farkı.
sırtında ki samur kürkü.
giyincedir giyincedir.
Alemi çok bilir sanma.
Bir dem huşu ile doldum.
Dil mateminde kahroldum.
Bülbülün aşkıyla yandım.
Geldim efkara efkara.
Dil kelamını biledim.
Kar yağar yapraklarına bir vakit.
Yıkılır kalır güzel yüzün.
Ve son sözü elveda olur.
Salkım saçak baharın.
Her geçen gün biraz daha yeni.
Her gelen gün biraz daha serseri olabiliyormuş.
Gökyüzü semalarında uçan uçurtmam.
Kendini yerlere vurabiliyormuş zamanla.
Zaferlere doğru koşan sevdalı kollarım.
Kırılabiliyormuş edalı bakışları ila gözlerinin.
Gözlerine benzer gökyüzü.
Gözyaşlarınla ağlar bulutlar.
Bir tufandır yürür,
Anlamsız gelir yaşamak.
Vurup gidersin kapıları.
Ve sonra
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!