Bülent Dağlı Şiirleri - Şair Bülent Dağlı

Kiraz
Hayalleri,ellerinden alınmış gibi,
Hayalsiz dolaşıyorum,
Kasvetli gökyüzü altında.
Birkaç eski zaman şarkısı,
Gönlümden dilime düşüyor,

Sana yazmayı denedim,cesaretim yok,
Kısacık iki kelime,teşekkür ederim.
Güneşe aşık olmuş bir adam,nasıl çaresiz ise,
Bende öyle seninle,sensiz çaresizim.

Karanfil kokulu çay içerdi,kızımın annesi.
Teni karanfil kokar,nefesi karanfil kokardı.
Avuç içlerinden öptüğüm de,kendimden geçer,
Karanfil bahçesinde,yeniden biterdim.

Çok üzüldüm şimdi,
Oysa,senin ardın sıra,ben gelmeliydim.
Döktüğün yapraklarını,
Ben toplayıp,

Binlerce papatya,el salladı sana,
Beyaz yapraklarına,düştü silüetin,
Dahaların öncesinden,
Bir kaç saatin de,
Yeşildi,

Yandığımı resmedip ,semaya gersem,

Güneşten, aydan ğayrı,ne ola ki ismim.

Kırılganlıklarını bir seferde çek içine
İçin kırılsın eski bir gecekondu gibi
Onarılmayı bekleme içten dışa
Onurun kaybolur onursuz kalırsın

Söyleyemediklerimi dile alalım
Bilirsin dil kalbe indirir
Sonra bulutlara yazarız
Bulutlar yağmur olarak yağdırır
Bir özlem var içimde

Hayallerimin yarısına gelmiştim
Hayallerim benim yarımı bitirmiş
Hep bir sevgiliye takılmış kalmıştım
Hayallerim sadece saç tellerini avuç içlerini öpmekti

İstanbulda bu sabah cuma,
İnanılmaz güzellikte gök kubbe.
Sevgiliye damlar gibi damlıyor,
Şehrin topraklarına rahmet.
Çocuklugumun masumiyetinde,