Kadınlar bilmeden eğitirler adamları,
Adamlar öğrenirler ama öğretmezler.
Uzaklardan bir koku gelir,
Cumanın kokusuna benzer.
Belki de gül bahçesinde pembe bir gülün kokusudur,
Ya da güneşin kokusu.
Canı canana teslim edem diyorum,
Edem de murada Erem diyorum,
Bu can kafesinde pırpır,
Bıraksam da canana uçsa diyorum.
Ben pek alışık değilimdir,
Birisinin beni düşünmesine,
Hep ben düşünürüm.
İsminin baş harfini,
Gülüşündeki güneşi,
küçük sözler büyük akıllara takılır,
oradan gönüllere iner,
bazen,söz yerine bir bakış yeterlidir,
büyüyen göz bebeklerinin,
aşka nefes aldırması gibi.
Bırak beni,kimse bilmesin,
Gizli bir,sevdalık olarak kalayım.
Hep gözlerinde bir fer,
Hep sözlerinde bir sır olayım.
Ben bir kadına,aşık olmak isterdim.
Kiraz
Hayalleri,ellerinden alınmış gibi,
Hayalsiz dolaşıyorum,
Kasvetli gökyüzü altında.
Birkaç eski zaman şarkısı,
Gönlümden dilime düşüyor,
Sana yazmayı denedim,cesaretim yok,
Kısacık iki kelime,teşekkür ederim.
Güneşe aşık olmuş bir adam,nasıl çaresiz ise,
Bende öyle seninle,sensiz çaresizim.
Karanfil kokulu çay içerdi,kızımın annesi.
Teni karanfil kokar,nefesi karanfil kokardı.
Avuç içlerinden öptüğüm de,kendimden geçer,
Karanfil bahçesinde,yeniden biterdim.
Çok üzüldüm şimdi,
Oysa,senin ardın sıra,ben gelmeliydim.
Döktüğün yapraklarını,
Ben toplayıp,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!