Bülent Dağlı Şiirleri - Şair Bülent Dağlı

Ben ile başlayan kelimelerin yanına,
Sen'i de eklemeyi düşündüm.
Sadece düşünmek bile beni,
Bir bulut ötesine götürmeye yetti.
Binlerce;
Buluttan bahsettim kendime,

Zaman,zaman,
Dalğa geçerim kendimle,
Eksik eteklerin boyunu ölçerek.
Ne kısalır,
Ne uzar boyları,

O eylül dedikleri
Bir nefes alış gibi
Son bir nefes içime çekiyorum
Bırakmak istesem
Düşüyorum dallardan
Bırak artık beni aşk

Başka bir Zaman'da gel sen bana

Başka bedende

Başka tende

Gidişin bir koku bıraktı,
Ayrılığın kokusu,
Ayak seslerinin geliş heyecanına,
Doymadan, gidiş korkusu,
Güneşe secde ettirir,

Uzaklara göçer'im bir gün
Göçümün göçü sen olursun
Diyar diyar gezerim bir gün
Vatanım diyarım sen olursun

Leylayı ararken çöllerde

Galiba pes ediyorum artık.
Bir damlaya sığdırdım bütün ömrümü,
Yükledim gökyüzünde benden beter bir buluta.
Issız bir sokak arıyor damlamak için,
Kaybolayım, yok olayım diye.

Saman alevi gibi parladım kızdım aşka,
Söndüm kutupları hayal ederek,
Aşkın sahibi haksa,
Gönül makamımda kadına ne gerek.

Hasır altı etmişim tarih vermek zor belki
Aşk uzaktan göründü çıkarıyorum gönlümdekini
Kıskanılacak benim neyim var bir adam işte
Gül ki sevgilim seni kıskanan ben olayım

Seni hayal üstü düşüncelerde,
Tutmanın da bir sonu vardı;
Yeterli bu düşünceler diye savurdum,
Nefes almayı bile gereksiz sayarak.