Bir Katre Hak Şiiri - Sabri Servetoğlu

Gezdim nice diyârı, murâdım ne mâl idi;
Bir katre hak arardım, cihân hep misâl idi.

Kalbimde yanan ateş içindi bu yolculuk;
Her kûşe bir imtihân, her adım suâl idi.

Toprak susar sanırdık; meğer derdi örten o
Gaflet imiş ki üstüne çekilmiş cemâl idi.

İnsan ki baş eğerse ancak Hakk'ın önünde eğsin;
Kullardan umduğu meded, kendine vebâl idi.

Altınla ölçülür sanan ömrün kıymetini,
Bilmezdi elde tuttuğu bir avuç hayâl idi.

Bir doğru suâl açardı nice kapıları;
Ezberle övünenlere cevap da zevâl idi.

Aynaya bakmayanın sözü çok olur amma,
Kendi lekesini görmek en çetin kemâl idi.

Su bulanır elbette, fakat durulur yine;
Hakîkatin mizâcı ezelden zülâl idi.

Göz, sırf bakıp geçmeye verilmedi insana;
Her nakş-ı kâinât bize sessiz risâl idi.

Akıl hile kurmak için ihsân olunmadı;
Emaneti taşımaya verilmiş meâl idi.

Kalp öyle bir dergâhtır açarsa açar Hak;
Her darbede duyduğumuz gizli bir visâl idi.

Sabır, beklemek değil; hak safında durmaktır.
Nice uzun gecelerin sonu infiâl idi.

Ye's yaraşır mı hiç îman taşıyan cana?
Her şebin ardı elbet bir yeni hilâl idi.

Mihr-i hak doğunca dağılır zulmet-i zaman;
Bâtılın saltanatı uzaktan hayâl idi.

Söz vakti gelmeyince susmak da hikmettir;
Hakîkatin nidâsı erişince celâl idi.