Bir Adam Severse.. Şiiri - Aytaç Başkan

Ben seni öyle herkes gibi sevmedim…
Bir heves gibi değil,
Gelip geçen bir mevsim gibi hiç değil.
Ben seni
Bir ömür boyu içimde taşıyacakmışım gibi sevdim.
Sesini duyunca değişirdi içimin havası.
Sanki dünyanın bütün gürültüsü susar,
Kalbim sadece sana yaklaşırdı.
Bir insanın varlığı
Başka bir insanın yaralarını böyle susturabilir miydi?
Ben buna sende inandım.
Sen güldüğünde
İçimde bir yer aydınlanıyordu.
Ve ben o ışığı kaybetmemek için
Dualar eder gibi seviyordum seni.
Bir gün saçlarını izledim rüzgârda uzun uzun…
Kimse bilmez,
Bir adam bazen sevdiği kadına bakarken
Kendi geleceğini hayal eder.
Ben seninle yaşlanmayı düşündüm.
Sabah aynı evde uyanmayı,
Çayın altını sen uyurken kısmayı,
Yorgun döndüğüm bir akşam
Başımı omzuna koyup susmayı…
Çünkü aşk bazen
Büyük cümleler değil,
Birlikte susabilecek kadar yakın hissetmektir.
Ben seni kırmaktan korktum hep.
Sesimi yükseltirken bile içim titredi.
Çünkü insan
En çok sevdiğine kıyamıyor.
Herkes gider sanıyordu bu zamanda.
Ama ben kalmanın adamıydım.
Bir kadını yarı yolda bırakmayı değil,
Elinden tutup karanlıktan çıkarmayı bilirdim.
Sen yorulunca dinlen diye omuz olmak istedim,
Ağladığında saçlarını okşayan huzur olmak…
Birinin seni gerçekten sevmesi nasıl bir şey
Bil istedim.
Ben seni sahip olmak için değil,
İyi hisset diye sevdim.
Canın yandığında içim sızladı benim.
Gülüşün düzelsin diye
Kendi içimdeki fırtınaları susturdum bazen.
Çünkü sevgi dediğin şey
“Ben” demeyi bırakıp
“Biz” olmayı öğrenmekti biraz da.
Gece herkes uyurken bile
Aklımdan geçerdin usulca.
“Şimdi iyi mi?” diye düşünürdüm.
Belki haberin bile olmadı ama
Ben seni dua eder gibi sevdim.
Öyle derin,
Öyle temiz,
Öyle kırmadan…
Ve eğer bir gün
Birileri sana “gerçek sevgi kaldı mı?” diye sorarsa
Benim gözlerimi hatırla.
Çünkü ben seni
Bir adamın sevebileceği en dürüst yerden sevdim.