Akıl bırakmadı, elde var bir derin hülya,
Gözümün önünde sürekli bir güzel sima,
Gönül aptalın teki, akıl koskoca derya,
Bu güzel ay çehre nereden çıktı karşıma?
Ses ve ışık süzülüyor bedenler arası,
Göremem mehtabı senin nurundan, kördür derler
Tutuştum hem yanıyorum nurundan, söndür derler
Gece karanlığında ay nuruna kaldım meftun
Oluştum sende, can buldum nurundan, öldür derler
Gün gelse ay olsam senin nurundan andır derler
Zambak gibi açtın bana tüm her şeyi serdin,
Panzehri de sensin bana hem zehrini verdin.
Bilmek bana elzem ve merak etmekse zulüm;
Baştan gideceksen o zaman neydi ki derdin?
Vazgeç ya da fırlat oku madem yayı gerdin.
Oku! Oku ki varlık sırrını kalbine sarsın.
Oku! Okumazsan sen burada ne için varsın?
Oku! Oku ki öğren neden varsın ne ararsın.
Oku! Okumazsan zararsın ve neye yararsın?
Yaprağıma renktin sen
Sendin havam sendin suyum
Köklerim sana koşmak
Dallarım sarılmak istedi
Lakin öylece durdum
Gömerek içime hasretimi
Kutsal görevdir bu yaşamak, yüksekçe hazlarla,
Elbette tadını çıkart; ney, ud ve de sazlarla.
Lakin öyle yaşa ki yaşamak olsun yaptığın,
“Güzel yaratmışım.” diye gururlansın taptığın.
“Ne güzel yaratmışsın.” diye yaşa hayatını,
Şükür ile nefeslen, öpüp hıfzet âyâtını.
Epey geçti zaman ama yine bir kendimden emin
Bilmediklerime zam geldi vergisi var bildiğimin
Ye kürküm derdim ama dev aynamı kırdım demin
Allah varken aşk için leyla için etmem yemin
Zemin kaygan değildi yüzüm de kalkan değildi
Delirmedim; rasyonel yamuldu romantizm eğildi
Rüzgarlı günlerin tedirgin aydınlığı
Kara bulutlara mahkum güneş
Sallantıda ağaçlar, insanlar büzüşük
Zaman mekan sabit, zelzele var havada
Bir telaş
Hayat canhıraş
Dünya diye bir sahnedeyim milyarlarca akor var
Dinliyorsun çalıyorsun kaydoluyor akorlar
İzlediğin maçlar gibi tutuluyor skorlar
Penaltılar ve taçlar, kasalar ve amorlar
Dünya diye bir sahnedeyim her tarafta dekorlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!