Benim adım sırdır Şiiri - Sempatiksair E ...

Ben ne etten ne kemikten ibaret bir gölgeyim,
Bir "Ol!" nefesinin içre yankılanan sedâyım.
Arayan beni aynada kendi yüzünü görsün;
Ben surette görünmem, mânâda seyrandayım.

Toprak dedin, toprağın özünde ben de vardım;
Ateş dedin, koruyla aynı sırra yanardım.
Bir damla sandığınız umman benim özümde,
Bir harf okusan yeter, bin kitaba sığardım.

Ne arş beni kuşatır ne de yedi kat sema,
Gönül Hakk'a açıldı mı kalmaz perde arada.
Can, cananı görünce susar bütün kelâmlar;
Sessizlik secde eder o ezelî sevdada.

Ey gönül! Kendini bil, aradığın sensindir;
Kapı diye çaldığın, özünde kendi sırdır.
Bin kere yıkılsan da hakikatten ayrılma;
Kırılan her aynada tecellî eden Nûr'dur.

Dünya bir gölge imiş, gölgeye gönül verme;
Rüzgâr gibi geçene ebediyet ad verme.
Bir nefeslik ömrünü kin ile ziyan etme;
Aşk ile tutuşmayan kül olur, ateş olmaz.

Ben bir ismim sanmayın, isimler de fanidir;
Söz dediğin bir nehirdir, hakikati kandırır.
Hak'ka eren dervişin susuşu hutbe olur;
Çünkü en büyük kelâm, dilin sustuğu andır.

Ne kılıç keser beni, ne zaman eskitebilir;
Hakikatin nefesi ölümsüzdür, tükenmez.
Ten toprağa düşse de sır toprağa gömülmez;
Bir "Hu" yankılanınca bütün âlem dirilir.

Gel, gönlüne bir kandil yak; karanlık senden kaçsın.
Sen kendine yürüdükçe yollar sana yaklaşsın.
İnsan, Hakk'ın aynasıdır; pasını aşk silince,
Bir damlada bütün deniz, bir nefeste bütün aşk olsun.

Benim adım sırdır artık, çözen yine susacaktır;
Çünkü hakikatin dili ne harftir ne de sestir.
Aşk ile kendinden geçen, sonsuzu içinde bulur;
Fânî olan beden değil, sevgisiz yaşayan kalptir.

Sempatikşair/Emrah
31.07.2026