Ben Sana İnanmıştım Şiiri - Ali Saye

Ben sana güvenmiştim, içimde yer açmıştım,
Adını dualarıma katıp geceye karışmıştım.
Herkes gibi değilsin diye seni baş tacı yaptım,
Meğer ben en büyük hatayı sana inanmakla yaptım.

“Ben herkes değilim” dedin, ben de gözüm kapalı inandım,
Sözlerine sığındım, yalanına bile kandım.
Herkes aynı değil dedim, seni ayrı bir yere koydum,
Ama sen de herkesmişsin, ben sadece geç anladım.

“İhanet etmem” dedin, en derinimden yaraladın,
Bir değil, bin kez değil, her nefeste paramparça bıraktın.
Sevdiğim kadar incindim, sustuğum kadar kanadım,
Sen giderken ben içimde bin defa sana sarıldım.

“Güven” dedin, kalbimi avuçlarına bıraktım,
Kırarsın diye korkmadım, seni kendimden saydım.
Ama sen yarı yolda bırakıp gittin ansızın,
Ben karanlıkta kaldım, sen oldun en büyük sızım.

Uykusuz gecelerimin hesabını kim verecek şimdi?
Gözlerimden düşen yaşlar kime yazıldı peki?
Sabaha kadar seni düşünüp deliren bu kalp,
Kime sorsam susuyor, cevap yok hiçbirinde.

Yastığım bile şahidim, geceler boyu ağladım,
Adını sayıklarken kendimden utandım.
Bir insan bu kadar mı yanlış tanır sevdiğini?
Ben seni sevdim, sen yok ettin her şeyimi.

Kalbim sana emanet, dedim hiç korkmadan,
Sen o emaneti çaldın, gittin arkanı bile bakmadan.
Şimdi içimde yankılanan tek bir soru var,
Sevdiğim için mi suçluyum, yoksa sana kandığım kadar?

Ben sana inanmıştım, en saf halimle,
Sen ise oynadın benim en temiz kalbimle.
Bir yara bıraktın ki geçmiyor zamanla,
Adın bile yetiyor içimde kopan fırtınalara.

Şimdi ne aşk kaldı bende, ne güven, ne de umut,
Seninle birlikte gömdüm içimdeki bütün bulut.
Bir daha kimseye “kal” demem, kimseye açmam içimi,
Çünkü senle kaybettim ben en güzel hislerimi.

Ve eğer bir gün dönüp de “özledim” dersen,
Bil ki ben o eski ben değilim, çok değiştim ben.
Sen giderken yaktığın o kalp var ya içimde,
Küllerinden doğdu ama artık sen yok içinde…