Nefeste Bin Âlem Şiiri - Emrullah Zorlu

Ben bu tende ben değilim, benliğim dilden öte
Bir nefeste bin âlem var, bir âlemde bin hikâye

Sûretimde sır görünür, mânâ akar gözlerime
Bir bakışta yüz bin perde, bir perdede bin nişâne

Aşk ateşi düştü içre, yandım amma yok olmadım
Her harimde bir secde var, her secdede bir bahane

Zerre idim, arşa vardım, arş içinde kendim buldum
Bir damlada derya gizli, bir deryada bin virane

Ne göğe sığar bu hâlim, ne yere iner bu sır
Bir adımda iki cihan, bir cihanda bin zamâne

Dost dedim de yola düştüm, yol içinde yol açıldı
Her yolun bir sonu vardır, bu yol ise bi-nihâye

Aksekî der söz tükenmez, tükenirse hakikat dar
Bir kelâmda bin tecelli, bir tecelli bin rivaye