Portakal Şiiri - Emrullah Zorlu

Göz kamaştıran bir küre, güneşin minyatürü,
Dallarda asılı bir tutam portakal,
İçinde saklı bir evrenin sırrı,
Turuncu, ateşin ve toprağın harmanı.

Kabuğunda rüzgârın izleri,
Bir mevsimin elleriyle yoğurduğu nefes.
Dokundukça serin, kokladıkça taze,
Hayatın özü damlıyor her dilimden.

İlk çatlada fışkıran o keskin koku,
Bir hafıza sarmalı,
Çocukluğun kahkahasına,
Bir yaz ikindisine götüren.

Tatlıyla ekşi arasında salınan bir şarkı,
Dilin üzerinde dans eden binlerce nota.
Dilimlerin kıvrımlarında saklı,
Hayatın dengesini fısıldayan bir bilgelik.

Ve o tohumlar,
Toprağa düşen bir hayalin tohumu.
Her portakal bir başlangıç,
Her dilim bir sonbaharın vedası.

Ey güneşin meyvesi,
Gövdenle devrilen bir yıldızsın elimde.
Ve her lokmanda,
Bir evreni yeniden yaratıyorsun içimde.