Bir Nigâhın Şem’i Şiiri - Emrullah Zorlu

Aşk oduna düştü gönlüm, külüm göğe savrulur
Bir nigâhın şem’i ile bin gecem aydın olur

Sînesinde sabr ararken derd ile hemhâl oldum
Yâr elinden gelen oklar bağrıma hep gül olur

Zülfünü Leylâ sanırken kaybolur aklım benim
Bir telinde nice Mecnûn, nice cân mahzun olur

Dudağından çıkan her söz çeşme-i kevser gibi
İçen ölmez sanır amma her içen mecnûn olur

Ben seni bir yüz sanırdım, sende bin âlem gördüm
Her bakışta başka hicran, başka bir efsûn olur

Gam değil derdim çoğalsa, aşk eri gamdan geçer
Aşk ile düşen bu yola derdi bile düğün olur

Aksekî der yâr yolunda cân verilse az gelir
Aşk oduna düşmeyenler sanmasın insan olur