Yok bu öyle değil, bu sevda başka,
Hani gönül kavrulurda, düşer gerçek aşka,
Nasip olmaz, her kula gücü yetmez ki, buna,
Seneler boyu öğrendim, her gün yana yana,
Uykuları feda ettim, güzelliğin uğruna,
Yaşamadım sensiz sağır, kör zamanları,
Bedeninle, ruhunla tam da bir bütünken,
ilk sözün bu mu? Bu mu olmalıydı,
Kim ne der, ne söyler bitsin diyordun,
Ardından ikinci hançeri sapladın,
bana söz ver demiştin ne olur üzülme,
En çok da bu sözüne çok alındım, incindim,
O en güzel yıllarım, o körpe umutlarım,
Şafak sökene değin, akan kanlı yaşlarım,
Hayal ötesi sevgin, onlar değil birtanem,
Al bu can olsun senin, bilki o artık rehin.
Belgin Turan 29.12.2005
Duymazdan gelip kalbimin sesini
Bedenime söz geçiremezsem bir gün
Hani yıkıp da tüm tabularımı
Aşkı da silip defterlerden
Hatta izi kalmasın diye
Koparıp sayfalarını bir bir
Ne zaman söküp atacağım kalbimden
diye başlanırsa bir sevdaya
onun adı sevda değildir göz nurum.
Zaten sevda dedikleri de öyle laylay lom
al gülüm ver gülümün dışında bir şeydir.
Bir şeylerden emin olma kaygısı yer bitirirdi bizi
ya da bir şeylere tam sahip olma arzusu.
Seviyor mu? Özlüyor mu? Bir zehir gibi
yayıldı hücrelerimize kahretti, yaktı içimizi.
Zamana bırakmak her şeyi usulca
Bahar da açan çiçekler,
Dallarında yaprak kadar,
Yeryüzünde toprak kadar,
Sevgim çok, öyle derindir.
Bil ki bu kalbim evindir,
Yaşam içinde saklıdır,
yaşar gizli hayatlar,
gerisi şekil,
düzmece, uydurmaca,
oyun, komedi değil,
Asıl olan gerçek,
Bir çırpıda, bir bakışla,
Başlamadı bu sevda,
Nakış gibi işlendi,
Her geçen gün bağrıma,
İlk ilmek atıldı,
O asil duruşunla,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!