Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Neşeliydik eskiden, yüzümüz hep gülerdi,
Kötülük eden olur, onu bile severdik,
Af ederdik suçunu, belki bizi üzerdi,
Böyle suçu olsa da, onu bile severdik.

Hatırlarsın ya hani, sahilde bir yer vardı,

Hemen her şey burada, melodi zannedilir,
Öterek tufan olur, ışık saçan gözlere,
Sonsuz sevgi parlasa, bakışlar gezdirilir,
Sevinçten taşkınlıklar, çığlık olur sözlere.

Yaşayan içimizde, mahkûmdur karanlıklar,

Bir millet birlikte, yaşarken sâkin,
Beraber huzurlu günleri olsun.
Birisi birine etmesin hiç kin,
Herkese terakkî, dünyâsı olsun.

Saadet temini etmesi zordur,

Büyülü loş akşamlarda
Çırpınan cılız dalgacıklar..
Ömür denizinin sessiz kıyılarına,
Ayrılık ve vuslatın
Kelâmını döküyorlardı..

Doymadın mı, şu dünyaya ağlarsın?
Nefse ait her ne varsa kır artık,
Fani şeye neden gönlü bağlarsın?
Azgın nefsi, tutmak için, dur artık.

Bu cihanda her ne varsa konuşur,

Mazide bir zaman, batmamış güneş,
Bakmışlar, çareyi, bulmuşlar bir gün,
Demişler batsın şu, batmayan güneş,
Güneşi söndüren, bulunur bir gün.

Nefretin-öfkenin, o menfur yurdu,

Göz olur; yüze göre, söz olur; öze göre,
Lâkırdı bilse bile, sözünü bilmez adam,
Bir baksan endamı var, cemâli bize göre,
Güzeli bilse bile, sevmeyi bilmez adam.

Üç-beş kişi toplanıp, bazen sohbet edilir,

İhanet-sadakât aynı çarşıda,
İkisi yan yana, birden satılır,
Bir taraf kötüyse, dürüst karşıda,
Hîleye yalanla, içten katılır.

Bir öyle-bir böyle, görünür adam,

Yalnız, yanlış bir yola, yanaşmış olsam bile,
Tut elimden çek beni, ne olur kurtar beni,
Kibirle inat edip, cahillik yapsam bile,
Belki bir gün anlarım, Hak yola döndür beni.

Menfaât beklemeden, bir hüsün göster bana,

Gözünü ufka çevir, kulak ver rüzgârlara,
Umutlar renk-renk olur, sana aşkı gösterir,
Bir gün bir haber gelir, bekleyen nazarlara,
Geceyi kovar güneş, şu hâl şevki gösterir.

Kısılmış gözlerinle, cihâna etme nazar,