Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Ne okudun kitaplardan
Hissen yok mu hitaplardan
Çekinmedin azaplardan
Hak musibeti bulursun bak

Terbiyeni takın bari

Gerçekler çırpınır, bilinmek ister,
Derler ki öğrensin, kurtulsun millet,
Kötüler boş durmaz önlemek ister,
İçinde değilse, mahvolsun millet.

Doğrular konuşur hakkını verir,

Yüzyüze gelirdik, ayna ile ben,
Biz birbirimize, bakar dururduk,
Söyleşirdik sessizce, ayna ile ben,
Bu gözden o göze, akar dururduk.

Baktığı kadardı, benim baktığım,

Devletten bir nâme gelse elime
O gelen şey hoş olsa da inanmam
Devlet kuşu konsa bile kelime
Deve gibi kuş olsa da inanmam

İşlerimde çok sık olur aksilik

Uzaklardan bir el, el etti ele,
Anlamaz el âlem; neden el eder?
Eliyle anlattı, dil taktı ele,
Bu hale; bir mana, veren el eder.

Bir remiz bir işmar, bir şeye bakar,

Boşluğu kucakla aç da kolları
Dolasın boş yeri sarıp öğrensin
Mahviyet yolunun şevkli kulları
Benliğin putunu kırıp öğrensin

Ne var mış havada boşluktan başka

Yamaçlara yaslanan güneş
Kızaran ufuktan akşama sesleniyordu
Gel artık diyordu…

Gül bahçesinde/yapraklar kızıla bürünmüş,
Bülbülün kanatlarından gelen esinti

Güzel gören, fark etmişse, güzeli,
Endam başka, duruş başka, yüz başka,
Güzel olur, ol demişse; Ezeli,
Duyan başka, Diyen başka, söz başka.

Bilinmeyi istedi de, âlemi,

Yanımda başladı hüznü akşamın,
Dağlara yöneldi, gidişi birden,
Yeniden doğarsa izni yaşamın,
Haz verir günlerin kalışı birden.

Kolları açarken ufuk güneşe,

Ağlayan ve GÜLEN tasnif edilmiş,
İnsaf et bu hakkı nerde bulmuşsun?
GÜLEN’e köpektir vasfı verilmiş,
Gönlünde azıcık insaf bulunsun.

Doğruyu eğriyi nasıl bilirsin?