Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Şu ömür ağacın, kuruyup gider,
Sayılı nefesler, bitecek bir gün,
Neyi var neyi yok bırakıp gider,
Varise elveda, edecek bir gün.

Âdeti böyledir, dünya bu işte,

Vermeyi istemiş, isteyi verdi,
O zaman cenneti, iste de versin,
Tatmayı O verip listeyi verdi,
O zaman lezzeti iste de versin.

Mabud-u Bilhaktır; kul olun dedi,

Ürpertir tenleri ikrarı canda,
Derinden ses çıktı; gör ah-ı vâhı,
Emsâli bulunmaz, bu nârı kanda,
Ruhları boğmakta her ah-ı vâhı.

Titretir gökleri, yürekse yanan,

Bilmiyorum ne için,“yalan dünya” demişler,
Merak edip düşündüm, acaba neden diye?
Hakaret eden bile, neyin varsa yemişler,
Şu kadar hizmetin var, yüreğinden hediye,
Sana yalan diyene, nimetini vermişsin,
Sinekten file kadar, sunup yere sermişsin.

Muteber biriysek havamız olur,
Tekebbür yolunda azan biriyiz,
Paramız olursa dostumuz olur,
Fiyaka atarak gezen biriyiz.

Kemerde son delik açık tokası,

Cesâret ve sehâvet, erkekde hamîyettir,
Muâvenet ve gayret, getiren vaziyettir,
Kadında olsa bunlar, zıddı olan halettir,
Nûşuz ve vekâhetin, vukuuna sebebtir.

Zaif, kaviye karşı, izzeti göstermeli,

Bîzarım artık candan, yatıversem bağrına,
Hıfzederim diyorsun, gelsem sana ne dersin?
Omuzlar çökmüş gibi, kapansam hem kahrına,
İkramın varsa eğer, beni handân edersin,
Önce cana can verir, sonra candan edersin.

Hayat
Sonsuzluğa bakıp
Bir sonsuz Kudretin varlığını ve
haykırdığını duymak
bir tek olduğunu ve bildirdiğini bilmek
onu solumak ve anlamaktır.

Sıralanmış mevsimler sonbaharda son buldu
Tüm bulutlar karardı uçarak kondu yere
O sivri yüce dağlar fırtınayla kayboldu
Ovaya düştü hüzün kubbeler indi yere.

Altın kalpli güneşin yüzünde hüzün mü var

Nefisler elinde kapkara dizgin
Emrine akıllar girdiği zaman
Mantığın süzgeci çok kere üzgün
Bir fikir kararsız durduğu zaman

Gördün mü havaya salınan gazı