Bedri Tahir Adaklı Şiirleri - Şair Bedri ...

Kim miş o dinini istismar eden?
Gördün mü kendisi, yaptı bu sefer,
Mescidi câmiyi tarumar eden,
Dindar bir adamı kaptı bu sefer.

Değişmiş o eski, siyasetiniz,

Aşk bir gönlü açsa birden
Vurulmuş bir kuş gibidir
Göze bir saç kaçsa birden
Başa düşmüş taş gibidir

Sevincinden uçsa bile

Gönlüne bir göz atsan şaşırır bakışların
Vicdan denen bahçede solmayan güller vardır
Cennet sanıp hayretle haykırır bakışların
Şu görünen âlemde olmayan güller vardır

Hevesler şakıyıp da bülbül olsa güllere

Dünya eskiden gülerdi aya bakıp
Ama şimdi ağlıyor
Biz aya aydede derdik
Yüzü parlak ve güleçti
Çünkü onun elinde
herkese sunduğu bir mehtabı vardı

Kırılır içerde bir yer kırılır
Sebebi bilmezsen yayılır gönül
O suskun bakıştan yerler yarılır
Gözleri anlatır duyulur gönül

Her sevda azizdir nazarlar ona

Benim gibi ağıt yaktı haykırıp
Geşmişteki hasareti dinletti
Başkasına gözyaşıyla hıçkırıp
Yüksek sesle akıbeti dinletti.

Nice derdin yetmesini umarak

Geceler odamda zindandı bana
Huzurlu uykuya girmemiştim hiç
Söylenen mutluluk yalandı bana
Dalıp da bir rüya görmemiştim hiç.

Şu küçük odacık sanki bir sahra

Her gün gönül hüzünde cefa veren hasretten
Geride kalan zaman çabuk akmasa bile
Beklediğim bir şey var vefa deren hasretten
Rahmet bulutlarında şimşek çakmasa bile

Silkinip çıkılamaz hissiyat derin kuyu

Sanki kendi sütten çıkmış ak kaşık,
Pası-kiri nasıl bildin sen böyle?
El âlemin elleri mi bulaşık,
Kendi elin nasıl sildin sen böyle?

Koyun bir gün bir hendekten atlamış,

Sessizliği vuran kalp atışları karartır geceyi
Soğuk bir yalnızlık gelir içime
Sabrım, buzların çözülmesini bekler

Nefesler ise kendi bildiği gibi gelip-gider
Kalp bildiği gibi atar zonklarcasına