Bayram Kaya Şiirleri - Şair Bayram Kaya

Sen aşk değilsin
Aşk sende.
Sen sermest iken
Aşk eksende.

Sen perva değilsin

İkinci sınıf sayan
Zannına kayan
Uğraşından belli geriliğin
Bırak, bir insanlığını! Aman
Üst beyinsizdir, rahmi ile
Ellerinde geçen zaman.*

Bu bir gönülce kendine kahrediştir. Dışta algı yansımaların, içte kendine kalıplanarak dönmesidir. Benin benle, kendince varedişlerle dalaştır.

Bitirilmemiş davaların
Sürdürülen artığı.
Sömrülen istismarlardaki
Şirret.

Kolgezer haramiler, avuç edeler
Bir benzer benzemez, geçmiş zedeler.

Yalan okuma yalınlığıma, harami deyi
Akıla baş, körde bile korku, ne deyi.

8-Yani toplumun ortaya koyduğu bir kullanım olmayan hiç bir şey özgürlüğün kullanımı olamaz. Daha açığı bir toplumunuz olmasaydı özgürlüğünüz de asla olamazdı. Şu da bir gerçek ki, güncel toplum; güncel toplumsal aklın ve güncel toplumsal gücün en son gelişmişlik verilerine değin aşamalarını yine toplumsal gücün muktedirliği ile bir birleşik alan içinde, entegre etmesi çok mümkündür. Bu entegre artık toplumun kullandığı bir entegre olmayıp, geçmişinde toplumun var olup ürettiği bir entegredir.

Yani toplum burada, evrensel gelişmenin görecesinde, teknolojik entegrasyon için bir avatar kalıp araçsa durumuna düşmüştür. Geçmişinizi bilir, günü buna göre değerlendirirseniz, geleceği ya da gideceğiniz yönü de az çok anlarsınız. Bu geleceği bilme değildir. Bir sonraki nereye atacağınız adım için bir hazırlıktır.

Doğa bir güçtü. İnsanın doğa içinde kalışla doğaya karşı mücadelesi ancak bir güç ile olurdu. Bu güç insanda yoktu amainsanın insanlarlan kurduğu dıştan organize yapı olan toplum bu gücü sağladı. Bu güç doğanın insana her daim ve sürekli vermediği sağlayıştı zorunlulukları, ve tek tek diğer organiklere verdiği ya da vermediği donanım ve üretme gücünü bu sayede kazanarak özgür eşmişti.

Ve biz
Birikimli çevrenin seçmişiyiz.
Geleceğin bağrında sürecek,
Yüceliğin geçmişiyiz.

Ve biz tüm görkemi ile

Masal bunlar, ah! Hepsi masal
Kandırılmanın uysallığında
Bal sürsem dudağa, hepsi yasal.

Yalansın yalan
Sensin, sana sen kalan.

Taş baş kaldırmayı sürdürürsünüz ama taş baş koyulmuşu sürdüremezsiniz.


İnsan önce
Taş kaldırmış.
Sonra

11-Kimi dem, bünye dışı
Duygular kökleşti mi
Akıl fizanda tırsar.
Ufuk neydi?
Daha düne kadar çevrilip baktığı yer yoktu
Cübbeli cehalet

Aslında devinim kavramının kendisi zamandır. Zaman, evrensel genelliğin, karşılıklı bağıntılı etkimeli oluşumudur. Zaman genelliği ve özelliği aynı anda gösterebilen bir durumdur. Yani evren bütün unsurlarını belli ilişkin genel zaman süreduruma göre süreçler. Dünya’daki gelişmeler ve bir balığın bir insanın süreçleri özel zaman bağıntılı durumlardır. Hücre özel zamanınız, böbrek vs. özel zamanınız sizin bir tek bir beden genel zamanınızı ve ömür genel zamanını verir. Özel zamanlar genel zamanları ortaya çıkarır. Genel bağıntılı zamanlar da özel bağıntılı zamanlara parçalanır.

Devinim daha parçalı, yerelden genele gidici fenomenlik olayların, bir durumunun, bir önceki diğer bir durumuna göre, goncanın çiçek duruma göre, birbirine kıyaslanmasıdır. Yine devinim, içsel (içe dek) zaman süreçle, dışsal (dışa değin) zaman devinimlerinin, birbirinin gölge nesne yansıması gibi, bağıntılı oluşuyla, algısal yansıyan bir içer ilme biçimidir.

İster inorganiklerin (cansızların) olsun, ister organiklerin (canlıların) , bir iç ve dış devinim zamanları vardır. İç devinme süreçleri bize yansıyıp görünmediği için, dıştaki görünen (gölge) yansımasının kıyası ile varlık bize değişmiş, büyümüş, ya da yer değişmişlik mekanikliğinde görünür.