Bayram Kaya Şiirleri - Şair Bayram Kaya

İkinci sınıf sayan
Zannına kayan
Uğraşından belli geriliğin
Bırak, bir insanlığını! Aman
Üst beyinsizdir, rahmi ile
Ellerinde geçen zaman.*

Bu bir gönülce kendine kahrediştir. Dışta algı yansımaların, içte kendine kalıplanarak dönmesidir. Benin benle, kendince varedişlerle dalaştır.

Bitirilmemiş davaların
Sürdürülen artığı.
Sömrülen istismarlardaki
Şirret.

Kolgezer haramiler, avuç edeler
Bir benzer benzemez, geçmiş zedeler.

Yalan okuma yalınlığıma, harami deyi
Akıla baş, körde bile korku, ne deyi.

8-Yani toplumun ortaya koyduğu bir kullanım olmayan hiç bir şey özgürlüğün kullanımı olamaz. Daha açığı bir toplumunuz olmasaydı özgürlüğünüz de asla olamazdı. Şu da bir gerçek ki, güncel toplum; güncel toplumsal aklın ve güncel toplumsal gücün en son gelişmişlik verilerine değin aşamalarını yine toplumsal gücün muktedirliği ile bir birleşik alan içinde, entegre etmesi çok mümkündür. Bu entegre artık toplumun kullandığı bir entegre olmayıp, geçmişinde toplumun var olup ürettiği bir entegredir.

Yani toplum burada, evrensel gelişmenin görecesinde, teknolojik entegrasyon için bir avatar kalıp araçsa durumuna düşmüştür. Geçmişinizi bilir, günü buna göre değerlendirirseniz, geleceği ya da gideceğiniz yönü de az çok anlarsınız. Bu geleceği bilme değildir. Bir sonraki nereye atacağınız adım için bir hazırlıktır.

Doğa bir güçtü. İnsanın doğa içinde kalışla doğaya karşı mücadelesi ancak bir güç ile olurdu. Bu güç insanda yoktu amainsanın insanlarlan kurduğu dıştan organize yapı olan toplum bu gücü sağladı. Bu güç doğanın insana her daim ve sürekli vermediği sağlayıştı zorunlulukları, ve tek tek diğer organiklere verdiği ya da vermediği donanım ve üretme gücünü bu sayede kazanarak özgür eşmişti.

Ve biz
Birikimli çevrenin seçmişiyiz.
Geleceğin bağrında sürecek,
Yüceliğin geçmişiyiz.

Ve biz tüm görkemi ile

Masal bunlar, ah! Hepsi masal
Kandırılmanın uysallığında
Bal sürsem dudağa, hepsi yasal.

Yalansın yalan
Sensin, sana sen kalan.

Taş baş kaldırmayı sürdürürsünüz ama taş baş koyulmuşu sürdüremezsiniz.


İnsan önce
Taş kaldırmış.
Sonra

Umudum var çocuklar
Umudum sizden.
Umutsuz oluyorsam eğer
Sizdeki bizden.

Yine de çocuklar

Boşluk, doluluğa, sesliliğe.
Sevince, delice, içkince,
Bakınca görünce seçkince,
İlgilenmek, duymak, algılamak.

Bir şeyler yapmak ilgilenmek.

Yüce Tanrı'nın insanlar tarafından Hiçbir zaman anlaşılamayacak bir belirim olarak daima var olacağını bilmeliyiz. Tanrı bilinemezdir. Ancak evrensel bilgimizle geliştikçe, birlikte bize idrak olarak yansıyacak, değerlendirme olarak, sınırlı bilmelerimizle, bizde Tanrı kavram ve mevhumları, bizde daima oluşacaktır. Bizim bu kişi kanılarımız Tanrı'dan arîdir. Ama bizde yine de, bir sezim sel anlama ve öznel kavrayışlar olarak, kişi aidiyetleşmesinin evrensel, var oluşuna kaim olacaktır. Bu bir mutlak, olanın öznel kavranmasıdır.

İşte bu ikinci anlayıştaki, anlamalarımız: bizi; küme, cemaat, grup gibi pek çok çekim alanlarında ortak anlayışlarla belireceği gibi, bu kanılarımız tamamen kişisel ve öznel kanı olacaktır. Aykırılıklarda olacaktır. Çünkü akılın işleyişi, sizin beyinsel anlama, yorumlama, işlemleşme kalıplarınızın kategorik zenginliğine özgü olacaktır. Bu sizin oluş yapılanmanıza bağlı olarak, kişisel ve çevresel zenginliklerden dolayı, zorunlu farklı anlamalar demektir. Her akıl kendi kalıbına göre, kendi kanı ve tutum lamasını yapacaktır.

Örneğin Yüce Tanrı'nın evreni, değişme ve çelişme üzerine, olumsal kıldığını bir ortak akıl olarak düşünmek olasıdır. İkinci bir yan olaraktan da, sorumluluklar alan bilinci olabileceğidir. Bu sorumluluklarımız da; doğaya karşı; topluma karşı ve birbirimize karşı olabileceği hususlarıdır. Sorumluluklarımızdan ötürü, haksız ve ihanet içinde oluşumuz halinde, sorumluluk gereği; sorumlulukların maddi manevi cebir göreceğini bizler ortak kanı olarak taşıyabiliriz.