Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Yarden isteyemez,ne ateş nede su
Yaşananın hepsi,tanrı olgusu
Kaybolan bedendir,Cennet doğrusu
Sevdiğin içinde,fatiha gönder

Bir sevda uğruna,düştüm yollara

Unuttu zannetiler
Sesini kokunu soluğunu
Söküp attı dediler
Senin tendeki yokluğunu
Toprağa kattı dediler
Seni bensiz yediler

Hayalimi düşümü süsleyendin
Yüreğimde fırtınalar koparan
Gecemi gündüze eşitleyendin
Acı kaderimi rüyası yapan

Yağmurlu günlerde güneş açtıran

Allah’ım onu senden, inan fazla sevmedim
Her mevsim ağaçların, dalı yaprağı kurur
Yarsiz yaşayamam da, yaşatırım demedim
Garip olan bu dünya, canı tenden sıyırır

Yar bile gün el olur, düşman sana dost olur

Gözlerin gördüğünü,yüreğin ördüğünü
Söyleye biliyorsan,seven kalbe eyvallah
Yaşayıp serdiğini,Allah’a erdiğini
Anlata biliyorsan,candan cana eyvallah

Aşkın ihanetini,Allahım hepten bilir

Sensiz yarınlara, nasıl bakarım
Kalbine sığacak, tekbir komutla
Kırma umudumu, öksüz akarım
Bakmak istesem de, ey yar umutla

Geçmişi unutmak, istemiyorum

Bizim yeşilliğimiz bitti
Yaprak saraldı
Esen rüzgarlarda
Umuda daldı
Kopardı dalından uçurdu gökyüzüne
Süzüle süzüle indi

Gözlerime mil çeker beklerim
Benim olsaydın yar içimde
Sensizliği içime eklerim
Omuzlar düşmüş farklı biçimde

Acırsan bana,yari versene

Hak davamız Kuranda
Türklük vardı oranda
Sevda çeken yaranda
Esir olmaz Türk’üm ben

Bulutları ben aştım

Akan çeşmelerin suyu duruymuş
Taşır san o aşkı derdini söyle
Yüreklerde kalan aşkım uyumuş
Boştan yere söyle derdini öyle
Sevda denilen şey herhal buyumuş
Aşkımız konuysa nefrettir böyle