Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Çocukluğum evim hayalim de dir
Doğduğum sokaklar, kayboldu ana
Yağmurun kamçısı, zalimler de dir
Kendi memleketim, el oldu bana

Dağlar dağ idi, kayboldu birden

Yolağzında eğlendim
Sevdalı bakışında
Kayalarda dinlendim
Şentepe çıkışında

Bademliyi severdim

Sevgide son yoktur
Bitmez sevgiler
Bitmiş gibi görünsede
Yaşadıkça yaşatır
Onu sevda

Sevdama hasret, acı çekenler
Gönül kuru içten, içe diderler
Yürek mahkum olmuş, gülü ekenler
Topraktan gelmiştir, toprak diderler

Eskimiş fikirler, paslanmış yürek

Ateş olup yanmışım baksana sende yanacaksın benim gibi
Issız çöllerde ısınmış kum taneleri gibi
Yakı vereydin ayaklarımı
Veya kuru bir dal misali,duracaksın korun üstünde
Mümkün mü?
Bu

Gitti ömründeki tüm mahsumiyet
Artık yarsiz burda uyanılmıyor
Bitirdi o canı, son mahrumiyet
Yüreğide onsuz, dayanamıyor
Bahattin Tonbul
17.7.2012

Ateşdi gözleri, çağlayan sevgim
Onu tanıyınca, canımı verdim
Hakikat uğruna, olmuştu sevgim
Akbaş’lı kız sevdim, hayatım derdim

Oda beni sevdi, aşkın gücüydüm

Mutluyum bir bilsen, kaybettiğime
Meğer ne kadar çok,canım yanarmış
Belkide değmiştir, terkettiğime
Baktığım her yerde, içim kanarmış

Görmek istediği, sende değilsin

Ölüp gidince sen,toprak eşeli
Bu garip dünyada,seven bir yüzüm
Aşık şu yüreğim,candan neşeli
Diğer yanım üşür,bakamaz gözüm

Suratsız ilgisiz,bir yanım sıcak

Üzülüp ağlama, ağlarsa hayat
Alem sana gülsün, sakın ha gülme
Kaybettiklerinle, değişir hayat
Ölmeyi düşünme, hasretle ölme

Yalınız kalınca, tükenmiş hanem