Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Saçını ellediğin, ateşiyle son bulur
Acısı siten yapmış, rüzgarında savrulur
Rüyadaki gördüğün, elbet sevdiğin olur
Dillerinde türküsü, özlemiyle kavrulur

Desemde inanmayın, dokunmadan kaybolur

Bir nefestedir hayat yüz bin kez solusan da
Bir kez ölür o insan,sevdikleri çok olsa da
Sonsuz yakar o aşkı,haki kata kavuşsan da
Ölüm bitmez sonunda,kaybolsan toprağında
Bahattin Tonbul
11.9.2011

Gökyüzünde bulutu,taşıversen göğsünde
Yere düşen umudu,tadıversem seninle
Seveyim bak seveyim,ben kimleri seveyim
Oyar benden ayrılmış,nereleri gezeyim

Geleyim yar geleyim nerelere geleyim

Ölüm bir sevgidir ona koşarız
Yıllar eskidikçe, burnunda tüter
Kurtuluşu yoktur, ansız şaşarız
Gece uykularda, korkusu yeter

Selviler altında, son kalandı o

Ben sensiz nasılda dururum
Göz yaşlarınla sulamazsan
Sevdanla kalbinde kururum
Umudu boşa yollamazsan

Sonsuza dek ağlar dururum

Üç kızın bir oğlun,özler durursun
Geçmiş günlerine hayal olursun
O çatık kaşınla,nasıl kurursun
Unutmazsın teyze,sen bu dünyada

Gerçekten aşıktın,sözünde durdun

Ufukta güneşi bağlama güzel
İstemeden sana gönül koymuşum
Göğsünde acılar,herşeyden özel
Göz yaşlarına mahkum olmuşum

Yağsaydın saçıma, yağmur damlası

Bir kurtuluştur sevda oraya,çağrılsanda
Bir an tereddüt eder,kaybolsa senin adın
Gönlün ne kadar sıcak,aniden yok olsanda
Çınlar kulaklarımda sesin,ne kadar yakın

Yüreğinde ateşin,gönlümde hakikattı

Her gördüğün ilde,dostun bakıyor
Gökyüzünde kara bulut akıyor
Sevdan kalpte ayrı ayrı çakıyor
Özler yüreğini,göremiyorum

Hasretin acıymış,onuda tattım

Birlikte mutluyken, ölemezsin sen
Çünki ben seninken, sende benimdin
Sen bensiz ölürsen, unutamam ben
Bitmez sensiz ömrüm, yüzde benimdin

Ruhunu gönderdin, benden habersiz