Bizim yeşilliğimiz bitti
Yaprak saraldı
Esen rüzgarlarda
Umuda daldı
Kopardı dalından uçurdu gökyüzüne
Süzüle süzüle indi
Hayattaki suçu, yaşıyor isen
Dönmüş olsan bile, bekleyenin var
Dünyanın günahı, taşıyor isen
Çok geçmiş değildir, geç kalmadın yar
Tarafından kabul, görmüşüz inan
Unuttu zannetiler
Sesini kokunu soluğunu
Söküp attı dediler
Senin tendeki yokluğunu
Toprağa kattı dediler
Seni bensiz yediler
Hayalimi düşümü süsleyendin
Yüreğimde fırtınalar koparan
Gecemi gündüze eşitleyendin
Acı kaderimi rüyası yapan
Yağmurlu günlerde güneş açtıran
Artık resimlerde kaldı tüm hatıralar
Bakmaya kıyamadım
Sensizliğe dayanamadım
Sanki hiç yaşanmamışlar
Yürekte çarpan ateşi de olmazsa
İnanmak gerçekten zor
Allah’ım onu senden, inan fazla sevmedim
Her mevsim ağaçların, dalı yaprağı kurur
Yarsiz yaşayamam da, yaşatırım demedim
Garip olan bu dünya, canı tenden sıyırır
Yar bile gün el olur, düşman sana dost olur
Dağların umudu yüksekte olur
Denizen sevdası derinde kalır
Yol bulup yürürse, hain çok solur
Karanlık sularda, düşman daralır
Sabır ibadeti, seveni alır
Seven gönlüm kapmış sensiz sızını
Saklı cennetinde,duran kızını
Esen rüzgarlarda,müthiş hızını
Bekleyerek kurur,düşen yapraklar
Taşsın okyanuslar,essin fırtına
Sensiz yarınlara, nasıl bakarım
Kalbine sığacak, tekbir komutla
Kırma umudumu, öksüz akarım
Bakmak istesem de, ey yar umutla
Geçmişi unutmak, istemiyorum
Akan çeşmelerin suyu duruymuş
Taşır san o aşkı derdini söyle
Yüreklerde kalan aşkım uyumuş
Boştan yere söyle derdini öyle
Sevda denilen şey herhal buyumuş
Aşkımız konuysa nefrettir böyle
-
Ömer Faruk Tonbul
Tüm Yorumlarbu şşirlerin bir kitap haline dönüşmesini isteririm güzel ve manlaı anlamlı dizlerden oluşmuş şiilerdir