Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Değdimi yalan dünya,sıkıntısı içinde
Çektiğin acıları,bir çırpıda yok ettin
İş işten geçti ama,mikrop tenin içinde
Bir inatın uğruna,sen kendini mahvettin

Son pişmanlık olsada,geri dönüşü yoktu

Sen gittin gideli sonsuz acılar içindeyim
Ne zaman aklıma gelsen
Dudaklarım titrer
Gözüm buğulanır
Yüreğim yerinden oynar
Elim ayağım tutmaz

Her rüzgar da eğilip bükülürsen
Otlar gibi ezilir büzülürsün
Yüce dağ kadar olup sezilirsen
Bir ot kadar kıymete de değmezsin
Bahattin Tonbul
13.8.2012

Gecenin çokluğunda, gökyüzü dilsiz densiz
Yanımdayken bana hep, mutluluk verdin baba
Ay karanlıkta yalnız, senden uzakta bensiz
Çınar ağacı gibi, gölgen yeterdi baba

Ölesine acılar, çekiyorum iyi bil

Alemde var ile, kavgası yokluk
Düşermi kalbe,son hakikatlar
Boğuşur herzaman,gönülde çokluk
Doğduğu şehirde, o barikatlar

İyiki doğmuşun,prensesimsin

Yüreğindeki aşk,seni tanırsa
Allah'ın yanında,gezer durursun
Kalbindeki nefret,hakka varırsa
Güneş karşısında,cennet olursun

İsyanı inkarı,alma kalbine

Dikmen vadisinde, bekler seymenler
Haykırdı paşaya, onu görenler
Sevda çemberinde, hakka erenler
Seslendi atama, hoşgeldin paşam

Gönüller dolusu, haykıraydım ben

Bulutsuz akşamın,sessiz yer yüzü
Yalnızlık hasreti,yetti dermansız
Yaralı kalbim de,yarsiz gökyüzü
Karanlıklar sarmış, bitti imansız

Yağmur damlasıdır,sade saf duru,

Hakikat uğruna yarden ayrıldım
Bu dünyada ona,hevesim geldi
Gönlümdeki saza,nasıl sarıldım
Alıp da elime, çalasım geldi

Bakire ormanda,akan suları

Sevgini işledin,yanan bağrıma
Gönlümdeki aşkı,can atamazsın
Nakış nakış işle,sonsuz ağrıma
İstesen de beni, unutamazsın

Bu alem döndükçe,yari anarım