Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Geçmiş goncasına gönül koyuyor
Arada sırada beni soruyor
Tek başına orada ne iş yapıyor
Sevdiğim güzel acep ne kokuyor

Benden uzakta çok mu mutlusun

Dikmen bağlarında, haykırdı paşam
Türkün gücü olan, en sondun karam
Seymenler bekledi, seni her akşam
Ankaram Ankaram, ne hoş Ankaram

Gönüllerde tüten, candı nefesi

Aaa aldın mı onu yerden kim aldı kimin cebinden
Ooo o çok hoştu gönlüm coştu seni görünce birden
Eee eskiden sevdi bu beden biliyorsun kaybetmeden
Ööö ömrün kısaymış ne yapalım birşey gelmiyor elden

Sss sessiz bu dünya gördüğüm çok korkunç bir rüya

Hasret kaldım ben ona
İçimdeki koruna
Yanıp yanıp tutuşur
Yari ayrı olana

Ah yarim yaktın beni

Anılardan bir parça parçalar yüreğimi
O yari bekler gördüm gelir diye ebedi
İçimdeki yarayı kimse bilmez derdimi
Ona buna sormadım yok etmenin bedeli

Çık gel artık yarim senin için değer mi

Yar eliyle incir, yaşar gönüller
Bilmezmisin sevda, taşınmaz elde
Gönül kervanında, yaralar eğler
Umudun elçisi, koşarmış yelde
Bahattin Tonbul
22.12.2013

Seninle sensiz olmak,dünyada zor olsa da
Seni deliler gibi,bak hala seviyorum
Yokluğunda solumak,ağzıma kor olsa da
Ateşinle yandıkça kül olmak istiyorum

Çaresiz o yaranla,terk edip gittin beni

Gezmek istersin Antalya,Mersin
Bi oturuşta iki somunu yersin
O komutan da sanki sen ersin
Soyadını bilmediğine nasıl dost dersin...

O kuru bir rüzgar,sen alında tersin

Hangi yaratılan, ölmedi burda
Hangi karanlıklar, ışık almadı
Umutla beklerken, oynadın kırda
Gittiğin son yerden, dönüş olmadı

Görünürdü ışık, geçtiğin yolda

Tabuta düşmüş bedenin,suratınsa hep solgun
Ruhun çıkar gökyüzüne
Cennete kabul oldun
Ne muradın var ise sen hepsine haps oldun
Öpüşecek dudaklar yokluğuna kul oldun