Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Ne olur gelmesini bekle sevdanın
Başka beklediğin yoksa
Sevmek ister sensizde olsa
O son mısra

Biliyorum sevmek sevdayı beklemek ölümde

Hasret kaldım ben ona
İçimdeki koruna
Yanıp yanıp tutuşur
Yari ayrı olana

Ah yarim yaktın beni

Anılardan bir parça parçalar yüreğimi
O yari bekler gördüm gelir diye ebedi
İçimdeki yarayı kimse bilmez derdimi
Ona buna sormadım yok etmenin bedeli

Çık gel artık yarim senin için değer mi

Dillerde dolamayacaktır
Ulaşılması zor umudu
Kucağında taşıyacaktır
Aşkın anıları kayboldu

Kalbindeki sesin yok olur

Geçmiş goncasına gönül koyuyor
Arada sırada beni soruyor
Tek başına orada ne iş yapıyor
Sevdiğim güzel acep ne kokuyor

Benden uzakta çok mu mutlusun

Hangi yaratılan, ölmedi burda
Hangi karanlıklar, ışık almadı
Umutla beklerken, oynadın kırda
Gittiğin son yerden, dönüş olmadı

Görünürdü ışık, geçtiğin yolda

Yar eliyle incir, yaşar gönüller
Bilmezmisin sevda, taşınmaz elde
Gönül kervanında, yaralar eğler
Umudun elçisi, koşarmış yelde
Bahattin Tonbul
22.12.2013

Gece karanlıkta severdin beni
Hatırımı yıkıp,terk edip gitsen
Ufukta sinemi,bağladın yeni
Ahiret gününde şefaat etsen

Yaşanılan aşkın unutulmaz hiç

Seninle sensiz olmak,dünyada zor olsa da
Seni deliler gibi,bak hala seviyorum
Yokluğunda solumak,ağzıma kor olsa da
Ateşinle yandıkça kül olmak istiyorum

Çaresiz o yaranla,terk edip gittin beni

Gezmek istersin Antalya,Mersin
Bi oturuşta iki somunu yersin
O komutan da sanki sen ersin
Soyadını bilmediğine nasıl dost dersin...

O kuru bir rüzgar,sen alında tersin