Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Aaa aldın mı onu yerden kim aldı kimin cebinden
Ooo o çok hoştu gönlüm coştu seni görünce birden
Eee eskiden sevdi bu beden biliyorsun kaybetmeden
Ööö ömrün kısaymış ne yapalım birşey gelmiyor elden

Sss sessiz bu dünya gördüğüm çok korkunç bir rüya

Bakamadın yıkamadın yüzümüzü
Dar günlerde esirgedin sevginizi
Çok aradım o zamanlar gücünüzü
Usul ağladım duymadın sesimizi

Babam hoyrat çıktı okumadı kaçtı

O benim yaşarken gerçek hayatımdı
Onsuz bu dünyada bir hiçim şimdi

Yürürken burada kolum kanadımdı
Kime yaslanırım dayanağım neydi

Dillerde dolamayacaktır
Ulaşılması zor umudu
Kucağında taşıyacaktır
Aşkın anıları kayboldu

Kalbindeki sesin yok olur

Geçmiş goncasına gönül koyuyor
Arada sırada beni soruyor
Tek başına orada ne iş yapıyor
Sevdiğim güzel acep ne kokuyor

Benden uzakta çok mu mutlusun

Seninle sensiz olmak,dünyada zor olsa da
Seni deliler gibi,bak hala seviyorum
Yokluğunda solumak,ağzıma kor olsa da
Ateşinle yandıkça kül olmak istiyorum

Çaresiz o yaranla,terk edip gittin beni

Gezmek istersin Antalya,Mersin
Bi oturuşta iki somunu yersin
O komutan da sanki sen ersin
Soyadını bilmediğine nasıl dost dersin...

O kuru bir rüzgar,sen alında tersin

Sevdanı içime gömüpte gittin
Ölüme koşarak beni terk ettin
Yaşanan aşkımı nasıl çek ettin
Gönlümün sultanı,desen yeridir

Yaşanan sevdayı içinde taşı

Hangi yaratılan, ölmedi burda
Hangi karanlıklar, ışık almadı
Umutla beklerken, oynadın kırda
Gittiğin son yerden, dönüş olmadı

Görünürdü ışık, geçtiğin yolda

Gece karanlıkta severdin beni
Hatırımı yıkıp,terk edip gitsen
Ufukta sinemi,bağladın yeni
Ahiret gününde şefaat etsen

Yaşanılan aşkın unutulmaz hiç