Bu sevdayla varamazsın o yere
Sessiz ıssız tek varımız o aşka
Çalma artık o türküyü koy bire
Gönül başka yürek başka ten başka
Sevdiğine kavuşmamız an kaldı
Gel gör karanlık çevremi göremiyorum
Uzak yerin hasretini bilemiyorum
Yanıyor bedenim de hissedemiyorum
Uçup gitti seninle o yürüyemiyorum
Sanki beyaz bir güvercin gibi uçuyor
Bakamadın yıkamadın yüzümüzü
Dar günlerde esirgedin sevginizi
Çok aradım o zamanlar gücünüzü
Usul ağladım duymadın sesimizi
Babam hoyrat çıktı okumadı kaçtı
Dillerde dolamayacaktır
Ulaşılması zor umudu
Kucağında taşıyacaktır
Aşkın anıları kayboldu
Kalbindeki sesin yok olur
Geçmiş goncasına gönül koyuyor
Arada sırada beni soruyor
Tek başına orada ne iş yapıyor
Sevdiğim güzel acep ne kokuyor
Benden uzakta çok mu mutlusun
Tabuta düşmüş bedenin,suratınsa hep solgun
Ruhun çıkar gökyüzüne
Cennete kabul oldun
Ne muradın var ise sen hepsine haps oldun
Öpüşecek dudaklar yokluğuna kul oldun
Gece karanlıkta severdin beni
Hatırımı yıkıp,terk edip gitsen
Ufukta sinemi,bağladın yeni
Ahiret gününde şefaat etsen
Yaşanılan aşkın unutulmaz hiç
Seninle sensiz olmak,dünyada zor olsa da
Seni deliler gibi,bak hala seviyorum
Yokluğunda solumak,ağzıma kor olsa da
Ateşinle yandıkça kül olmak istiyorum
Çaresiz o yaranla,terk edip gittin beni
Gezmek istersin Antalya,Mersin
Bi oturuşta iki somunu yersin
O komutan da sanki sen ersin
Soyadını bilmediğine nasıl dost dersin...
O kuru bir rüzgar,sen alında tersin
Hangi yaratılan, ölmedi burda
Hangi karanlıklar, ışık almadı
Umutla beklerken, oynadın kırda
Gittiğin son yerden, dönüş olmadı
Görünürdü ışık, geçtiğin yolda




-
Ömer Faruk Tonbul
Tüm Yorumlarbu şşirlerin bir kitap haline dönüşmesini isteririm güzel ve manlaı anlamlı dizlerden oluşmuş şiilerdir