Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Bu sevdayla varamazsın o yere
Sessiz ıssız tek varımız o aşka
Çalma artık o türküyü koy bire
Gönül başka yürek başka ten başka

Sevdiğine kavuşmamız an kaldı

Gel gör karanlık çevremi göremiyorum
Uzak yerin hasretini bilemiyorum
Yanıyor bedenim de hissedemiyorum
Uçup gitti seninle o yürüyemiyorum

Sanki beyaz bir güvercin gibi uçuyor

Bakamadın yıkamadın yüzümüzü
Dar günlerde esirgedin sevginizi
Çok aradım o zamanlar gücünüzü
Usul ağladım duymadın sesimizi

Babam hoyrat çıktı okumadı kaçtı

Dillerde dolamayacaktır
Ulaşılması zor umudu
Kucağında taşıyacaktır
Aşkın anıları kayboldu

Kalbindeki sesin yok olur

Geçmiş goncasına gönül koyuyor
Arada sırada beni soruyor
Tek başına orada ne iş yapıyor
Sevdiğim güzel acep ne kokuyor

Benden uzakta çok mu mutlusun

Tabuta düşmüş bedenin,suratınsa hep solgun
Ruhun çıkar gökyüzüne
Cennete kabul oldun
Ne muradın var ise sen hepsine haps oldun
Öpüşecek dudaklar yokluğuna kul oldun

Gece karanlıkta severdin beni
Hatırımı yıkıp,terk edip gitsen
Ufukta sinemi,bağladın yeni
Ahiret gününde şefaat etsen

Yaşanılan aşkın unutulmaz hiç

Seninle sensiz olmak,dünyada zor olsa da
Seni deliler gibi,bak hala seviyorum
Yokluğunda solumak,ağzıma kor olsa da
Ateşinle yandıkça kül olmak istiyorum

Çaresiz o yaranla,terk edip gittin beni

Gezmek istersin Antalya,Mersin
Bi oturuşta iki somunu yersin
O komutan da sanki sen ersin
Soyadını bilmediğine nasıl dost dersin...

O kuru bir rüzgar,sen alında tersin

Hangi yaratılan, ölmedi burda
Hangi karanlıklar, ışık almadı
Umutla beklerken, oynadın kırda
Gittiğin son yerden, dönüş olmadı

Görünürdü ışık, geçtiğin yolda