Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Bu dünya çok garip,gelen gidiyor
Utancından asar bütün yüzleri
Sen gittin gideli,acın deliyor
Gidenlerse acep neden dönmüyor

Korkular sarılmış bedenlerine

Betül Akça Konyada
Sedat Bülbül burada
Nurhayat Yılmaz sırda
Şentepe yokuşunda

Yüksel Tabak yaşıyor

Dualar kazaya, kalkan olurmuş
Yalan söylenmesi, kalbi kör eder
İyilik yaptıkça, seni korurmuş
Aşık olan kişi, yari kor eder
Bahattin Tonbul
26.1.2013

Bağlarım ruhuma senin sesini
Sar başına tülbent’ini
Haykır haykıra bilirsen sevdiklerini
Bırakma kalbindeki sevdan yepyeni
Durur yüzünde bir nokta gibi simsiyah beni
Rahatlatır o zaman bakınca

Yağmur olup yağsamda, saçlarını ıslatsam
Sevmek içimde bir kor, sevilmek inan çok aç
Damla damla düşsemde, yüreğini ıslatsam
Yaşamak yalnızken zor, gönlüme düşmüş ilaç

Kader olsam alnına, geleceğini yazsam

Alev saçan gözlerin,geceye kafa tutar
Kaybolmasın ışığın,gölgesinde ateşin
Yaydığın aydınlığa,umudunda can atar
Cumhuriyet yolunda, ışıldayan güneşsin

Küçülmüş karanlıklar,bitirmeye mahkumsun

Doğmak gibi birşey hayata bakış
Zaman zaman dönemler değiştirir
Yaşam
Herkese yaşayana yaşatana dua eder
Işte böyle birşey olsa gerek dünya denilen
Bu an

Çıkmadı hiç soluğum
Onlar hiç doğmadı ki
Sevdayı aşkı tadıp
Gönüller doymadı ki
Zannetiler sen ile ben
Sabahlarda kaybolsa o ten

Yılları eskitirken,zaman nasılda geçti
Sordun mu? Hiç nedendir,nasıldır öğretmenim
Sen ben o nereye ki,yaşam ölümü seçti
Saçlarım aklanırken, öksüzüm öğretmenim

Yalnızlığın acısı,kayboluşu çeklerdi

Sensiz geçen ömre, acı ne yapsın
Karanlığın üstü,toprak örtmüşse
Yarini çok seven,aşktan mı sapsın
Sevenlerin üstünü,özlem dürtmüşse

Umudu bağladım yarsiz dağlara