Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Yar eliyle incir, yaşar gönüller
Bilmezmisin sevda, taşınmaz elde
Gönül kervanında, yaralar eğler
Umudun elçisi, koşarmış yelde
Bahattin Tonbul
22.12.2013

Tabuta düşmüş bedenin,suratınsa hep solgun
Ruhun çıkar gökyüzüne
Cennete kabul oldun
Ne muradın var ise sen hepsine haps oldun
Öpüşecek dudaklar yokluğuna kul oldun

Eyvah gördüğüm rüyada yanlız değildim
Sevgi sevda içinde yaşayan değildim
Umudu yok sayıp öldüren de değildim
Aşk tenimde ruh,toprakta sensiz utansın
Bahattin Tonbul
20.4.2012

Yalnızlığın adı, yoktur bu gece
Allah bir yastıkta, kocasın diye
Bekleme yazılmaz, o sonki hece
Gitmek istedin git, bekletme diye

Beklemek çok kötü, boşu boşuna

Arıyorum şimdi seni arıyor
Çekilmiyor inan, sensiz bu hayat
Özlemimden artık içim kanıyor
Karanlık gecede, bitmez bu hayat

Nasıl bir sevdaymış, tükenmez yitmez

Seninle olunca yazı kışı ayıramaz oldum
Yazlar içimi yakardı
Ya kış
O da buz gibi soğuk da olsa
Terlerdim hep senin yanında
Nedendir bilemem ama

Taşın sert olduğunu, yar ölünce anladım
İnsan gerçek sevince, hasreti pek tatmadım
Suda boğulacaksak, yüreğine fanladım
Ateş yakmıştı bizi, kalbine ben atmadım

Ben o yarsiz üşüdüm, umutlarda son kıştım

Gecenin dumanını,karanlık hayal sarmış
Bitmeyen duaların,ellerin arasında
Ben sevdanın ucunda,sanada acı karmış
Umutların altında,ölümün sırasında

Acıları yakıyor,karlı dağ efesini

Yüreğindeki aşkı, denerse yarim dener
O kiraz dudakların,uzaktan cana bedel
Umudunu yitirmiş, kaybolsa deniz fener
O simsiyah gözleri,sanki bir ömre bedel

Çiçekler taksan saça,baharı ektiremen

Sevip de yaşanan,dünya el gibi
Ölüm haksa canım,tenimde yonga
Bu alemde insan sanki sel gibi
Toprakta oluşur,o sonsuz denge
Bahattin Tonbul
11.9.2011