Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Usulca kaldırıyor,bulutları üstünden
Alev alev yanarken,ben o yari özlerim
Parmakların ucuyla,geçtin onun üstünden
Sahipsiz tabutlarla,ağlıyor bak gözlerim

Akşamın duvağını,üzerime bir örtsen

Aslıyı tanımam, Sıla olmazsa
Kayseri umuttur,Develisinde
Gerede yolları, onsuz solmazsa
Alaca hoş olur, dede sesiyle

Yareni Yurt almış, Zeynebi Görür

Yanağıma koydun, busen tadıysa
Sevmek suç değildir, oluşur saadet
Gönül de yaşar aşk, dua adıysa
El açtım Allah’ım, ne olur affet

Öleceğimizi, bilirsek eğer

Anlamlıydı sensiz, olan ayrılık
Bir nisanı daha, sensiz yaşadım
Hakka kucak açtın, dönmez farklılık
Hala seviyorum, alışamadım

Bu nasıl sevgiymiş, içim yanıyor

Ölüm gelmeden önce, yaşanmaz hiç hakikat
Kabrine dön iyi bak,yaslanacak tatbikat
İlk önce amel iste,işte odur itikat
En sonunda Allah’a,varılacak unutma
Bahattin Tonbul
13.5.2012

Sevgiyi bırakmışsın,kara toprak üstüne
Dünyada ki nimetin, kıymetini bilmedin
Mahpus olmuş aşkını, bağlamışsın göğsüne
Acıların altında, hiç birlikte gülmedin

Uzak yakın demedin, özleyerek bakıyor

Aşkın ateşiyle her gün ben doğsam
İnan unutamam sıcağını yar
Yağan yağmurların suyuyla boğsam
Olurmuş o zaman yer yüzünde kar

Dilinden düşmez aşk nasıl yaşadın

Sonsuzdun gönlümde, sevgili yarim
Sensiz bu alemde, bitmiş bağlarım
Ruhunda ateşsin, bağrında narım
Kaybolsan da gülüm, yalnız ağlarım

Yok olursa ömrü, seninle varım

Sana tutsak oldum, bunu bilesin
Ellerim havada, enson dileğim
Karanlık gecede, yalnız ölesin
Gölgeler izinde, ağlar meleğim

Yüreğimde yanan, enbüyük aşksın

Düşünürken seni, acın duruyor
Ne rüzgar ne gece, gelir desende
Hayalin gönlümde, seni koruyor
Ağlamadan yaptı, bunu desende

Dizlerin dibinde, umudu alsan