Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Melekler meleği
Canım Nilgün’üm
Gittin gideli içim yanıyor
Uğruna şiirler methiyeler düzüp
Kitaplar yazdım
Ruhumun elçisi, şuan öksüzüm

Allah’ın bir hikmeti
Güç ve kuvveti verdi
Bütün dünya milleti
Türk’e hücum ederdi

On sekiz mart sabahı

Herkesin gönlünde bir aslan yatar
Yiğidim büyüdü, sevdayı göster
Her vatan evladı, bir kalp de atar
Benim oğlum artık, büyüdü asker

Seveni sevmeyen, duysun ve bilsin

Değdimi yalan dünya,sıkıntısı içinde
Çektiğin acıları,bir çırpıda yok ettin
İş işten geçti ama,mikrop tenin içinde
Bir inatın uğruna,sen kendini mahvettin

Son pişmanlık olsada,geri dönüşü yoktu

Sen gittin gideli sonsuz acılar içindeyim
Ne zaman aklıma gelsen
Dudaklarım titrer
Gözüm buğulanır
Yüreğim yerinden oynar
Elim ayağım tutmaz

Her rüzgar da eğilip bükülürsen
Otlar gibi ezilir büzülürsün
Yüce dağ kadar olup sezilirsen
Bir ot kadar kıymete de değmezsin
Bahattin Tonbul
13.8.2012

Gecenin çokluğunda, gökyüzü dilsiz densiz
Yanımdayken bana hep, mutluluk verdin baba
Ay karanlıkta yalnız, senden uzakta bensiz
Çınar ağacı gibi, gölgen yeterdi baba

Ölesine acılar, çekiyorum iyi bil

Alemde var ile, kavgası yokluk
Düşermi kalbe,son hakikatlar
Boğuşur herzaman,gönülde çokluk
Doğduğu şehirde, o barikatlar

İyiki doğmuşun,prensesimsin

Hey aşk doldur kadehine de
Senin için içelim
İçelimde kendimizden geçelim
Duymayalım varlığı yokluğu
Unutalım yaşamışı yaşanmışı
Dolanalım yüreklerde

Sensizliğim gözlerimden akıyor
Hayalin hiç solmasın yüreğimden
Aşkın güneş olmuş nasıl yakıyor
Gölgense kaybolmasın içerimden

Sevdamızı astığım ağaç durur