Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Ey benim garip gönlüm
Fakir ömrüm
Sevdiğim yarin yokluğu
Senin yokluğunla birlikte yakıp bitiriyor
Söyle Allah aşkına
Ne zaman çalacaksın kapımı

Tadını bilirsen, lokmayı paylaş
Mutluluk istersen, can sevenimsin
Değer verir isen, gönülden hoşlaş
Ne kadar zor görsen, öğretmenimsin

Ve sen o kadarda, çok sevilirsin

Bağlarım ipini, yüreğime ben
İçime sokulur, gecelerinde
Alırım o hüznü, ağlarım dünden
Miskokan bu aşkım, öğretmenimde

Bu kalbim sevmekten, inan bıkmadı

Sensiz bu yerleri görmek istemem
Gittiğin yöreyi, söylesen yeter
Kalbime koyduğun,aşkı kes demem
Sevdan başım tacı,olsa o yeter

Sevginin olduğu,her yer aydınlık

Yıl bindokuzyüz on dokuz Samsun da bahar
Rüzgar öyle esmişki düşmanı bakan boğar
Acı buya Türk genci, hainleri aşk oyar
Ufkunda doğan güneş, aniden nasıl kayar

Ondokuz mayısın anlamını kavrayan

Anladım sevdiğimi değil mi?
Çaresizliğin,umudun olsun
Bilmem üşür müsün toprak altında
Nefesimle yüreğini ısıtırım
Susadın mı?
Söyle

Bir buluttu o
Uzanıp dokunamadığım
Bir yıldızdı o
Yanıp sönen
Tutunamamadığım
Kayardı yerli yersiz gök yüzünde

Birlikte mutluyken, ölemezsin sen
Çünki ben seninken, sende benimdin
Sen bensiz ölürsen, unutamam ben
Bitmez sensiz ömrüm, yüzde benimdin

Ruhunu gönderdin, benden habersiz

Uzaktan uzağa, eller salladın
Çocukluktan belli,o benim sırdaş
Gurbete vermedin, beni kolladın
Özledim anamı, özledim kardaş

Hayat karanfildir, anamın adı

Her gördüğün ilde,dostun bakıyor
Gökyüzünde kara bulut akıyor
Sevdan kalpte ayrı ayrı çakıyor
Özler yüreğini,göremiyorum

Hasretin acıymış,onuda tattım