Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Aşk kaybolmayan bir hayal
Sönmeyen bir ateş ise
Hasret tükenmeyen bir yol
Yaşanan hakikat ise

Hepsi ömürden geçmiştir

Hakikat uğruna yarden ayrıldım
Bu dünyada ona,hevesim geldi
Gönlümdeki saza,nasıl sarıldım
Alıp da elime, çalasım geldi

Bakire ormanda,akan suları

Sevgini işledin,yanan bağrıma
Gönlümdeki aşkı,can atamazsın
Nakış nakış işle,sonsuz ağrıma
İstesen de beni, unutamazsın

Bu alem döndükçe,yari anarım

Bir nefestedir hayat yüz bin kez solusan da
Bir kez ölür o insan,sevdikleri çok olsa da
Sonsuz yakar o aşkı,haki kata kavuşsan da
Ölüm bitmez sonunda,kaybolsan toprağında
Bahattin Tonbul
11.9.2011

Şair neler derki, sevdadan başka
Yolumu bekleyen, yari özlerim
Yıkılmış kalpleri, yazar o aşka
Kavuşmak içindir, sondur sözlerim

Bıraktığın acı, veriyor bana

Saçını ellediğin, ateşiyle son bulur
Acısı siten yapmış, rüzgarında savrulur
Rüyadaki gördüğün, elbet sevdiğin olur
Dillerinde türküsü, özlemiyle kavrulur

Desemde inanmayın, dokunmadan kaybolur

Gözleri çakmak çakmak
Gökyüzü kızıl renge boyanmış
Ahu bakışlı yar şaşkın
Gitmekle kalmak arasında
Ay yüzlüm
Açmış son kez gözlerini

Beni hasret bıraktın
Melek eşim han eşim
Sevdalardan ıraktın
Diyen benim kardeşim

Ey dostum canım dostum

Ey sevdiğim,bu nasıl bir sır ki
İçine giren hep kayboluyor
Çile dolu,bu nasıl hırka ki
Kim giyse karı koca oluyor

Aşk sarhoşu olmuş da çıkıyor

Bu ne biçim memleketmiş kardaş
Gece uykularımda dolaşır oldu
Sabahların ayazında,güneş
Kulağıma fısıldıyordu
Bütün ağırlık sırtındaydı sanki
Beli iki büklüm olmuş