Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Yıl bindokuzyüz on dokuz Samsun da bahar
Rüzgar öyle esmişki düşmanı bakan boğar
Acı buya Türk genci, hainleri aşk oyar
Ufkunda doğan güneş, aniden nasıl kayar

Ondokuz mayısın anlamını kavrayan

Anladım sevdiğimi değil mi?
Çaresizliğin,umudun olsun
Bilmem üşür müsün toprak altında
Nefesimle yüreğini ısıtırım
Susadın mı?
Söyle

Bir buluttu o
Uzanıp dokunamadığım
Bir yıldızdı o
Yanıp sönen
Tutunamamadığım
Kayardı yerli yersiz gök yüzünde

Birlikte mutluyken, ölemezsin sen
Çünki ben seninken, sende benimdin
Sen bensiz ölürsen, unutamam ben
Bitmez sensiz ömrüm, yüzde benimdin

Ruhunu gönderdin, benden habersiz

Uzaktan uzağa, eller salladın
Çocukluktan belli,o benim sırdaş
Gurbete vermedin, beni kolladın
Özledim anamı, özledim kardaş

Hayat karanfildir, anamın adı

Her gördüğün ilde,dostun bakıyor
Gökyüzünde kara bulut akıyor
Sevdan kalpte ayrı ayrı çakıyor
Özler yüreğini,göremiyorum

Hasretin acıymış,onuda tattım

Şarkı olup dinledin
Gökyüzünde uçarken
Hasret olup inledim
Sevgi çiçeğiyim ben

Yarim ile diz dize

Hani susuz kalınca suyu insan özler ya
Varlığı bedenimi,teni yakıyor şimdi
Estirir rüzgarları,sevdamı toplatır ya
Yarılmış dudakların,beni anlatır şimdi

Bal diyerek özledim, aşkı tadı ver şimdi

Geçmişe inat sevda
Umut içinde başlar
Yaralarım düzelmez
Islanmıştır o kaşlar

Yar ben senin elinden

Severdim seni deliler gibi
Yalnız kalan sevdamı
Ağlamadan duran yüreğimi
Sana vermiştim
Hala tanıyamadın mı?
Kanayan kalbimde duran boşluk