Uzaktan uzağa, eller salladın
Çocukluktan belli,o benim sırdaş
Gurbete vermedin, beni kolladın
Özledim anamı, özledim kardaş
Hayat karanfildir, anamın adı
Birlikte mutluyken, ölemezsin sen
Çünki ben seninken, sende benimdin
Sen bensiz ölürsen, unutamam ben
Bitmez sensiz ömrüm, yüzde benimdin
Ruhunu gönderdin, benden habersiz
Anladım sevdiğimi değil mi?
Çaresizliğin,umudun olsun
Bilmem üşür müsün toprak altında
Nefesimle yüreğini ısıtırım
Susadın mı?
Söyle
Sensiz bu yerleri görmek istemem
Gittiğin yöreyi, söylesen yeter
Kalbime koyduğun,aşkı kes demem
Sevdan başım tacı,olsa o yeter
Sevginin olduğu,her yer aydınlık
Yıl bindokuzyüz on dokuz Samsun da bahar
Rüzgar öyle esmişki düşmanı bakan boğar
Acı buya Türk genci, hainleri aşk oyar
Ufkunda doğan güneş, aniden nasıl kayar
Ondokuz mayısın anlamını kavrayan
Bir buluttu o
Uzanıp dokunamadığım
Bir yıldızdı o
Yanıp sönen
Tutunamamadığım
Kayardı yerli yersiz gök yüzünde
Şarkı olup dinledin
Gökyüzünde uçarken
Hasret olup inledim
Sevgi çiçeğiyim ben
Yarim ile diz dize
Acıyıda bilirim tatlıyıda
Öpsün çılgın rüzgar yanağımı
Bırakıp atın toprağa tenimi
Tüm sevip sevilenimle
Bahar yağmuruydu ıslatan
Döksün üstüme tanrım
Aşk aşığım demekle,aşk yaşanmış olsaydı
İnsan sevdiklerini,kaybedince üzülür
Hayata bakışların, farklılaşıp solsaydı
Bu hayat sahnesinde, gerçek seven ezilir
Oynayıp da zamanı,gelince sahne söner
Hani susuz kalınca suyu insan özler ya
Varlığı bedenimi,teni yakıyor şimdi
Estirir rüzgarları,sevdamı toplatır ya
Yarılmış dudakların,beni anlatır şimdi
Bal diyerek özledim, aşkı tadı ver şimdi
-
Ömer Faruk Tonbul
Tüm Yorumlarbu şşirlerin bir kitap haline dönüşmesini isteririm güzel ve manlaı anlamlı dizlerden oluşmuş şiilerdir