Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Aşk kaybolmayan bir hayal
Sönmeyen bir ateş ise
Hasret tükenmeyen bir yol
Yaşanan hakikat ise

Hepsi ömürden geçmiştir

Güzeller içinde, harikasın sen
Anılarım yari, arar dururmu
Geceleri yıldız, akıp düşerken
Gözümdeki yaşlar, sensiz kururmu

Yürü bre yalan, dünyasız olmaz

Neden ağlıyorsun
Gönül dağlıyorsun
Candan bağlıyorsun
Söylesen derdini

Söylesen derdini

Ağlayıp gülmeyi,öğreten sevdan
Dağdaki güneşe bulut örtmezdi
Ruhunda ölmeyi,sağlayan mevlam
Gönülden kaçıpda,umut etmezdi

Gerçek arkadaşlık sağlık gibidir

Gece gündüz yıllarca
Senin için ağladım
Güneş buluta girmiş
Umut neden bağladın

Uzattım ellerimi

Gönülde yaşatır sevdayı
Kaybetse de azar azar
Umudun içinde, kaybolmaz anılar
Her haykırış da kısa,kısada olsa
Hepsini birden tek tek yazar
Geçen zaman sanki bir çöl

Yalnızlık içinde ömrüm geçiyor
Yorgunum yorgunum,yorgunum kardaş
Gittiği o elde,neyi seçiyor
Dargınım üzgünüm,durgunum kardaş

Belkide dönmeye,hiç niyeti yok

Tanrım sebep olur sevenlere
Aşka inanan hakka erince
Gönüller kuş olmuş erenlere
Bulutlar gökyüzünü gerince

Seni tanımıştım ateşinle

Bir ağacın yara almasına rağmen
Gelişir
Dalının kesilmesi,ona güç verir
Onun büyümesine engel hiç değildir
Sürekli ışığa doğru büyür
Gelişmesine devam eder

Mevla ile sana, aşkla dayandım
Yoktur senden gayrı, haktır ölümü
Sevdiğim o yarle, candan boyandım
O hasretlik tene, konulmuş zulüm

Nice aşık kalbe, yari indirdi