Bahattin Tonbul Şiirleri - Şair Bahattin ...

Memleket özlemini,kimler biliyor
Gönül dertlerini de,nasıl veriyor
Acılar hasret iken,cana geliyor
Aşıkların sevdası,içten eriyor
Bahattin Tonbul
2.7.2011

Gecenin altında, aşkı bilirim
Sevdikçe tutuşan, bir gül gibiyim
Özlemim uzakta, sana gelirim
Acını sonlamış, sana tabiyim

Yağmurun önünde, en son tipiyim

Yağmur olup yağsam, tenin üstüne
Kalem olup yazsam, alnına Nilgün
Su olup da akıp, dolsam testine
Geceler gündüze, gelmiyor Nilgün

Güneş olup doğsam, sevdiklerime

Yolağzında eğlendim
Sevdalı bakışında
Kayalarda dinlendim
Şentepe çıkışında

Bademliyi severdim

Sevgide son yoktur
Bitmez sevgiler
Bitmiş gibi görünsede
Yaşadıkça yaşatır
Onu sevda

Gözlerim ağlıyor sana bakmasın
Güneş de doğuyor,yarsiz bölgeye
Ufkumu çizemez,ateş yakmasın
Aşkın yangını da,iner gölgeye

Sessizlik can olur sensizken bana

Eskiden severdim, şimdi sevmiyom
Yarini ararken, durmadan anki
Kalplere yazılmaz, bile demiyom
Aşk günlük değildir, ömürlük sanki
Bahattin Tonbul
26.4.2013

İnan sen gittin gideli hiç kendimde değilim
Bir ben varım
Birde benim içimde yanan ateş
Onu ararım
Sorarım
Hata onun uğruna dünyayı yıkarım

Dillerde dolanır, eser rüzgarı
Allah’ım aldıysa, hakikat ölüm
Şarkılara doğmuş, tüten buharı
İçimdeki acı, çıkmaz be gülüm

Bir gurbeti bir yar, aldıda gitti

Yokluğun içimi kurutmuş
İnan ben sensiz yapamam ki
Sevdansa dünyamda bulutmuş
Ateş içinde kalamam ki

Sağırım dilsizim seven ben