Seven sevdiği ile,can birlikte solmalı
Cennet köşelerinde,anları yetirmeli
Yaşayan canlıların,bir sevdiği olmalı
Esen rüzgarlarında,o kokusu gelmeli
Özlemle kaynayacak,o sevginin yüreği
Bir odada saklasınlar
Sağa sola koymasınlar
Benim canım yüreğimi
Yalnız diye atmasınlar
Mahallede duramazdı
Acımadın düşünmedin terk eyledin
Biliyorum çok sevdin ve çok da çektin
Şu garip dünyayı sen içine gömdün
Birden bire yalnız koyup da terk ettin
Ağlama sevgili yarim sen ağlama
Seninle yaşadığım her bir anını
Yazdığım satırlar
Anlar mı bilmem
Değmesin her bir göz yaşlarım
Yalnızken mısralara
Sızlayan aşk acısını tadar mı bilmem
Bundan böyle ben o yare küskünüm
O yar benim hatırımı sormamış
Cümle alem duyup gelse üstüme
Gördüğü rüya yı bana yormamış
Yeşil ırmak gibi çağlayıp coşsa
Sensizliğin verdiği yalnızlık
Bedenimi sarmış kansızlık
Sevgimi almış koca karanlık
Oluyor bana onsuz bir ölüm
İçimdeki yaramı arama
Anılarda arama
Geçmişimi unut
Yüreğim de hiç durma
Sevdamız olmuş bulut
Yaşamamışız hiç biz
Karanlığıma kimler geliyor
Bir tutam gülüşünü görüyor
Ne hoşta bu yollarda yürüyor
Kalbimi yok oluşun deliyor
Sensiz bu dünyanın anlamı yok
Gökyüzü duman,görülmez ondan
Yari olmadan,hasretle yanan
Ilıkça dolup,içime akan
Gönlümde uçan,yari ararım
Kasırga gibi eserse gönlüm
Kalkacak yeşil yapraklar
Sararacaktır kavaklar
Yavaşça kaybolacaklar
Benim yüreğimde saklar
Girdi toprağa çamura




-
Ömer Faruk Tonbul
Tüm Yorumlarbu şşirlerin bir kitap haline dönüşmesini isteririm güzel ve manlaı anlamlı dizlerden oluşmuş şiilerdir