Babanın Gözleri Şiiri - Veli Alptekin

Doktor “artık göremez” dedi,
Kızımın gözleri karanlığa battı.
Güneşi, ayı, yıldızı göremiyor
Hep ağlayarak baktım o gözlere

“Ameliyat var baba” dediler,
“Bir donör gerekmiş.”
Bekleme listesi uzunmuş,
Zaman da kısaymış.

Gece hiç uyuyamadım.
Nasıl uyuyabilirdim ki
Kızım, sorup duruyordu
“Sabah olunca görecek miyim?” diye.

Sabah hastaneye gittim imza atmaya.
“Sen ne yapıyorsun?” dedi hemşire.
“Gözlerimi veriyorum” dedim.
Hemşire de üzüldü bu duruma

Sonra ameliyat günü geldi.
Kızımın bandajı açıldığında,
İlk söylediği şey şu oldu:
“Baba, dünya çok güzelmiş.”

Ben artık göremiyorum.
Ama her sabah onun sesi geliyor kulağıma:
“Baba, bak bugün güneş var.” diye
O yeter bana.