Yirmi altı yaşındayım, tükendim
Hiçbir şey yaşayamadım bu hayatta
Elle tutulur bir şeyim yok
Ne kariyer, ne hedef, ne umut
Bazen yaşamak bile yoruyor
Affetsem ne değişir ki?
Yürek affetmiyor yaşadıklarımı
Nereye baksam onları görüyorum
Travmanın içindeyim
Savunmaya geçiyorum herkese
Dokunmaya kalksan korkuyorum
Titreyen ellerimle itiyorum
Çok şey kaybettim
Arkadaşlarımı, yakınlarımı
Kendimi de kaybettim üstelik
Değmeyen insanlar için
Diri diri gömdüm kendimi
Toprağı da ben attım üzerime
Mezar taşımı da diktim
Şimdi soruyorum: Mutlu musunuz?
İnsan sadece mezarda ölmez
Yaşarken de ölür
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 13:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!