Azad Kavri Şiirleri - Şair Azad Kavri

Em rêwiyên vê jiyanê ne ê ku dema wan nayê zanın

Em çıka pır mırın jibo ki êm sax bibinin

Ya hayallerimiz biter ya da ömürlerimiz tek bir şey bitmez o da keşkelerimiz

En güzel buluşma ahirette kaldı kiminin özlemiyle kiminin nefretiyle

Gêr dılê mirov westiya bê edî dinya nê girîngê

Allah’ım insan edebile güzeldir sen beni ahlâksız etme

hûn vê dinyayâ dêrewin bidin mın ji ez bêyî wê lı paş xwê ji nanêrım

Ez bê deng dımırım û kes nızane


Kendi kendimize büyüdük içimizdeki çocuk ise hiç büyümedi herşey de yarım kaldık çocukluğumuzda

Şu dünyadan ne anladın deseler derin bir iç çeker susarım

İnsan geçmişin hasretçisi geleceğin özlemcisi yaşadığı anın şikayetiçisidir

Le kes tu kes hawara dile wi nabihise

Yaşama hevesini kaybettmiş paslanmış bir ceset gibiyim

Yaban kırlar da solmuş bir gül gibiyim

Hayat bazı insanları ne öldürür ne de güldürür hep yarım bırakılır

Heves ettiğim hayatının yaşama hissini kaybettim


Bebextiya heri mezin soz daunu çuyine