Bir şiirden içeriye düşüyoruz
Yazmak istedikçe, yazma çabalarıyla
Biri misafir olup geliyor
Diğeri evi talan edip gidiyor
Sürekliliği olsun diye uğraştıkça
Kalıcılık duvarlarına çarpıyoruz
esip gidiyorsun,
bir ömür gidiyor...
görmeyen gözlerinin ışığında;
zaman sürükleniyor...
haritası çizilmiş hayatın,
Arzular karşısında mahkum!
Yanmış bir yürek...
Balı süzülmüş petek
Yorgun dudaklarında imgeler
önce,
gülüşün kaybolur
çekilir düşlerin kendinden
virgüllere bağladığın yaşamın
uçup gider ellerinden
Bunca yaşadıklarımızı nerelere sakladın?
Yüreğinin hangi köşesine gömdün, gizledin.
Hangi yağmurlarda yıkadın gözyaşlarını,
Hangi rüzgar dağıttı saçlarını,
Ve hangi güneş kuruttu içindeki sevda ateşini...
şehirlerin yalnızlığı
haritalarda ölçülen
ne yakın
ne uzak
söylenebilen...
dile gelsin gözlerin
en güzel şarkıları söylesin
bu suskunluk
bizi bizden eden bu yoksunluk
şarkılarda tükensin
Sen benim için,
Yazmaya çalıştığım, bir türlü sonlandıramadığım
Virgülümsün,
Azgın denizlerde yol alan gemi
Beni de alıp götürsen buralardan
Uzak bilinmeyen diyarlara
Yelken açsak seninle
Yeni ufuklara…
Senden kopup giden ne varsa
Bana düşmüştür yolu bilesin
Senin iklimlerine soyunan düşler
Yıkanıp gitmektedir arzularına
Sen sus




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!