Her biten aşkın enkazını birileri kaldırır. Hiçbir aşk kendini gömmez, katili vardır ve meçhul bir cinayettir. Eşkâli belli olmayan zaman dilimlerinde…
Büyük insanların büyük dertleri olurdu
Küçük insanları göremeyecek kadar dünyalarında
Bu yüzdendir sadece büyük insan olarak kaldılar
İnsanlıktan nasiplerini almadan
Sahte gülüşlerim var
Kendimden kaçışlarımı maskeleyen
İtirafı zor yaşadıklarımla
Bir yanım hüzün duvarı
Bir yanım ölüm boyalı
Yüreğimden bir düş içeriye
Ne şiirler göreceksin sana dair
Yazılmayı bekleyen
Gidişindi dün gibi hatırlarım hayırlarını, oysa ne düşler ekmiştim yollarına hasat edilmeyeceğini bilerek... Bir umuttu benimkisi, belkiler kucağına yatırılmış.
Hep birileri gidiyordu. Kimse kalıcı değildi. En son benden giden kimdi ve götürdükleri nelerdi. Hesabı tutulmayan şiirlere gömülmüşlüğüm ve uslanmaz kalemin bana çektirdikleri karşısındaki acizliğim.
Gidiyoruz birbirimizden haberli
Habersiz bir kopuş peşi sıra gelen
Plansız bir aşkın reçetesi yazılan
Yazıldıkça sonuna nokta koyulan
Bugünlerde biraz sen doluyum
Biliyorum yarında böyle olacak
Öteki günde ve daha ötesinde de




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!