Ayrılıklar Şiiri - Şair Yazar Ali Saye

İnsan alışıyor sanıyor
Her acıya…
Ama bıraktıklarına
Asla.

O an
Duygular,
Sözcükler ile tutulur.
İnsan ahraz kalır.
Konuşan tek şey
Gözyaşıdır.

Yağmur gibi değil,
Sağanak gibi akar.
İçin başka ağlar,
Dışın başka.

Bir daha ses yok,
Bir daha sarılmak yok.
“Bir daha” diye bir ihtimal de yok.
Anılar gelir,
İçinde gerçekleşir
ama kimsede yaşayamazsınız.

Herkes herkesten uzak bu hayatta kalır;
Kimi annesini,
Kimi babasını,
Kimi evladını.

Kaybetmek nedir
Onlar bilir.
Nefessiz kalmak nedir
Onlar bilir.
Bazı acılar
Tek seferliktir.

Elinde tek bir fotoğraf kalanlar bilir
O fotoğrafla konuşmaz,
Ona sarılmayı…
“İyi misin?” diye sorarsın
“Fotoğraf gibiyim” der.
Susarsın.

Kavuşmak mahşere kaldı.
Bugün olmadı azizim.
Bugün de eksildik.

Kokusuna doyamadıklarımızı
Toprak'ı artık tanıyoruz.
Bugün gökyüzü
Özleminin,
Ayrılıkların serbest olduğu.
Ve bazı acıcılar
asla alışmıyor.