Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Aslım 41 doğumlu, ben klonlanmışıyım,
Bir güzel gördü gözüm, o gündendir şaşıyım,
Kim derse ki “yaşın yetmiş”... derim ki “o halt etmiş! ”
Yeniden doğmuşum ben... o tarihten aşıyım! (*)

Söyleten gönül beni! söyleten, şu dil beni...
Âşık diye bilmesen, köle diye bil beni! ..
Öl! de öleyim hemen! hem de hiç düşünmeden...
Eğer ki yapmaz isem...e, o zaman sil beni! ..

Senin kulunum yarâbbi... O’nun da kölesi,
Öyle de severim, ne kim gördüüü ne göresi!
Ferhat, Yusuf da ne ki? Mecnûn, Keremse... belki?
Öyle severim... öyle! öldürüyeee ölesi!

Erbaş demiştim sana...er bile olamazsın paşa...
Koşup kaptın bir şeymiş gibi...geçtin mi ki sanki başa...
Örgütü mü sileceksiiin? ..ülkeyi mi dil’eceksiiin? ..
Bırakmazsan görevi erbaş bile değilsin! .. haşâ!

Köpek balığı havlıyor içimden,
Duyuyorum!
Dişleri?
Benim dişlerim mi?
Bilmiyorum!
Köpekle Balık,

İnanmazdııım,
Darvin’in söylediğine,
“İnsan Maymundan türemiştir” dediğine
Yani;
Maymunun İnsanlaştığına!
Maymunken insan olup çağ aştığına(?)

Bekliyorum anbean... ya görür - duyar diye,
Ne dilediysem verdi, buna da uyar diye,
Oysa vakit geçiyor, kör mü... zor mu seçiyor?
Denk mi saymıyor beni, bir bozuk ayar diye?

Senin koynunda ölmek kimbilir ne güzeldir,
Bunu yaşamak özel...hayaliyse tüzeldir,
Sanma ki bu bir ölüm... asıl hayat bu gülüm!
Bunun sonu ebedî... başı ise ezeldir.

İzmir’li, ter-ü taze, bir şair de kendisi...
“Selâm gönül dostu” der, gönüller efendisi...
Önünde uzun yıllar...daha çoook zamanın var...
Mutluluklar dilerim...sana ben “KÜLKEDİSİ!

“Nesin sen? ” Diye sorarlarsa bize,
De sanki sorarmış gibi... Aziz’e,
Şöyle mi söylesem acaba size? ..
Kuluz elbet! Varan secdeye – dize.