Atakan Kartaltepe Şiirleri - Şair Atakan ...

Allah varken... ki var, var! .. Başkasından istemem!
Allahtan af dilerim... Ali, Muhammed demem!
Kime dua ediyor... kime yakarıyorsam,
Odur benim sahibim... Kimdense içmem - yemem!

Biten şu kırkbeş yıl mı yoksa biten ben miyim?
Bunca yıldır düşündüm acep sana den miyim?
Şu geçen yıllar beni ben olmaktan çıkardı,
Soruyorum kendime ben ben mi yok sen miyim?

Seni sevmeseydim ben, O’nu da sevemezdim,
Güzelliğin ondanmış... ondanmış, bilemezdim!
Sen ki örneksin bana... sen, sen Angelâ bana,
O’nu, seni sevmesem... gülerek ölemezdim.

Bir çıkmaz kuytusunda
Park edilmiş biri’yim

Sağım, henüz ölmedim
Ki galiba diriyim

Şarap Kırmızı, kor Kırmızı, gül Kırmızı,
Güneş batarken de Akşam tül tül Kırmızı,
Zaten kaç renk var ki topu topu Dünya’da,
Mavi gözlerinden... yanan gönül Kırmızı.

Gelmeden önce de vardım!
Hacimsiz, ufacııık... dardım,
Kendimi bi’şeye kardım,
Bir zaman yol alıp vardım!

Çığlık attım hava ile,

Duymuş olsan gerektir... bu kadar ah ve vah’ı
Ki o kişiliğinle... sen sevdirdin Allah’ı
Her güzeli yaratan seni de yaratmıştır
Dedim de öyle sevdim, O da bilir, o şah’ı

Varsa bugün haysiyet’in – şeref’in,
Ki var! ! !
Varsa eğer namus’un – ırz’ın - ar’ın,
Varsa çoluk- çocuğun – karı’n,
Ki var! ! !
ATA var(dı) da ondan Davar! ! !

Bahar dalı gibi... inceciiik kız’dı,
Sevdiğimi söyleyince, bir kız’dı,
Yanakları al - al oldu da kız’dı,
Oysa adı ağzımda bir sakızdı!

964’de... klonlanmış Atakan’ım
O tarihte yeniden, doğmuştur bedenim - canım
Görmeden önce seni, sıldim tüm yaşananları
Canımsın, hayatımsın... sen yaradanımsın hanım